Bielany (Warszawa)
|
|||
|
|||
| Status | dzielnica | ||
| Burmistrz | Rafał Miastowski | ||
| Powierzchnia | 32,3 km² | ||
| Ludność (2009) • liczba ludności • gęstość |
133 778 ▼ 4137 os./km² |
||
| Tablice rejestracyjne | WD | ||
| Położenie na planie Warszawy |
|||
| Strona internetowa | |||
Bielany – jedna z dzielnic Warszawy.
Przed nowym podziałem administracyjnym Warszawy Bielany wchodziły w skład dzielnicy Żoliborz. Obecnie są dzielnicą samodzielną. Od południa graniczą z Żoliborzem, od zachodu z Bemowem, wschodnią granicę Bielan stanowi Wisła. Północna granica Bielan jest równocześnie północną granicą Warszawy.
Wg danych GUS z dnia 31.12.2009 r. dzielnica posiada powierzchnię 32,3 km² i liczy 133 778 mieszkańców[1].
Spis treści |
[edytuj] Podział na obszary
Wg MSI Bielany dzielą się na obszary[2] (nie jest to jednak podział administracyjny):
- Chomiczówka,
- Huta,
- Las Bielański,
- Marymont-Kaskada,
- Marymont-Ruda,
- Młociny,
- Piaski,
- Placówka,
- Radiowo,
- Stare Bielany,
- Słodowiec,
- Wawrzyszew,
- Wólka Węglowa,
- Wrzeciono.
Podział ten został skorygowany z dzielnicą Bielany Uchwałą nr 1808 Zarządu Gminy Warszawa-Bielany z dnia 29 maja 2001 r[3].
[edytuj] Historia
Na obszar dzisiejszych Bielan składały się dawniej wsie znajdujące się daleko poza granicami miasta Warszawy. Do gęściej zaludnionych należały wsie Pólków, Buraków (dzisiejszy Marymont i Las Bielański), Słodowiec i Wawrzyszew. Duże znaczenie dla miejscowej gospodarki miała rzeczka Rudawka, zasilająca liczne młyny wodne i stawy oraz gospodarka drewnem.
W drugiej połowie XVII wieku na Bielany sprowadzono spod Krakowa zakon kamedułów, który otrzymał tu liczne nadania ziemi i wzniósł zespół budynków klasztornych. Oddzielnie rozwijały się Młociny jako fragment dóbr królewskich - w XVIII wieku powstał tu pałac dla ministra Bruhla. W XVIII wieku została założona wieś Wólka, późniejsza Wólka Węglowa, której nazwa wskazuje na jakąś formę zwolnienia ludności od powinności względem dworu czy starosty. W tym okresie rozwinął się także Marymont wokół królewskiego dworu.
Wiek XIX związany jest z rozbudową Twierdzy Warszawa, szczególnie w latach 80. XIX wieku, kiedy powstał tu szereg umocnień wewnętrznego i zewnętrznego pasa umocnień. W tym okresie powstały Fort I ("Bielany") i Fort II ("Wawrzyszew"), na Marymoncie zaś tzw. koszary marymonckie i ziemne umocnienie dzieło flankujące pośrednie Buraków. Ograniczenia w zabudowie na przedpolu tych obiektów dotknęły także okoliczną zabudowę. W 1830 powstał cmentarz Warzyszewski, istniał tam też dwór. W latach 1816-1861 działał też na dzisiejszych Bielanach Instytut Agronomiczny - wyższa uczelnia rolnicza.
Na początku XX wieku na obszar Chomiczówki i Wawrzyszewa zaczęli napływać nowi osadnicy - pojawiła się tu drobna produkcja ogrodnicza. W 1916 nastąpiło poszerzenie granic Warszawy o m.in. Stare Bielany, Marymont i Słodowiec. Pojawiła się nowa zabudowa mieszkaniowa, szczególnie w obszarach objętymi granicami miasta. Plany budowy miasta-ogrodu Młociny ostatecznie się nie udały i zrealizowano jedynie fragment planów. W okresie międzywojennym powstało także lotnisko Młociny, Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego, a dzielnica uzyskała połączenie linią tramwajową z centrum miasta. W 1939 teren dzisiejszych Bielan częściowo obejmowała gmina Młociny, a częściowo Obszar Marymont w starostwie północnym miasta stołecznego Warszawy. W tym okresie 1639 ha terenu zamieszkiwało 65,8 tys. mieszkańców.
Po II wojnie światowej powstała dzielnica Żoliborz, do której w 1951 dołączono częściowo wsie z gminy Młociny jak Placówka, Młociny, czy Wólka Węglowa. W latach 1952-1953 rozpoczęła się budowa Huty Warszawa, która była jednym z głównych miejsc pracy w dzielnicy. W latach 70. XX wieku zalewowe tereny Kępy Potockiej przekształcono w park, a na terenach Wrzeciona, Wawrzyszewa i Chomiczówki zaczęły powstawać osiedla bloków mieszkaniowych.
W 1994 z dzielnicy Żoliborz wyodrębniono dzielnicę Bielany.
[edytuj] Etymologia nazwy
Nazwa "Bielany" może pochodzić od:
- białych habitów kamedułów;
- białego koloru klasztoru oo. kamedułów – najstarszego zabytku na Bielanach;
- białych piasków.
[edytuj] Edukacja i nauka
[edytuj] Wyższe uczelnie
- Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie,
- Papieski Wydział Teologiczny,
- Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego,
- Wyższa Szkoła Turystyki i Rekreacji.
[edytuj] Instytuty
- Instytut Technologii Materiałów Elektronicznych,
- Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej,
- Instytut Sportu,
- Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu.
[edytuj] Inne
[edytuj] Atrakcje turystyczne
- Las Bielański – kompleks leśny o statusie rezerwatu, zlokalizowany na północ od ulicy Podleśnej
- Zespół klasztorny kamedułów na Bielanach – Jest położony w Lesie Bielańskim na Górze Polkowej, obok znajduje się punkt widokowy z piękną panoramą na Wisłę oraz grób Stanisława Staszica
- Cmentarz Żołnierzy Włoskich przy ulicy Marymonckiej 40
- Fort I ("Bielany") (relikty) i Fort II ("Wawrzyszew") – forty Twierdzy Warszawa z drugiej połowy XIX wieku
- Las Młociński – kompleks leśny zlokalizowany na północy Bielan
[edytuj] Przyroda
- Las Bielański
- Las Młociński (Las Nowa Warszawa) i Park Młociński (Las Młociny)
- Las im. Samuela Lindego
- Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy "Dęby Młocińskie"
- Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy "Olszyna"
- Park przy Lesie Bielańskim
- Stawy Brustmana
- Stawy Kellera
- Stawy Młocińskie
- Łacha Potocka
- Użytek ekologiczny "Przy Lesie Młocińskim" (położony przy Parku Młocińskim)
[edytuj] Kultura i sztuka
- Bielański Ośrodek Kultury ul.Goldoniego 1
- Filia Bielańskiego Ośrodka Kultury, ul. Estrady 112
- Dobre Miejsce – centrum kultury, ul. Dewajtis 3 – Las Bielański
- Podziemie Kamedulskie, ul. Dewajtis 3 – Las Bielański
[edytuj] Komunikacja miejska
W granicach dzielnicy Bielany kursują następujące środki komunikacji miejskiej (stan na dzień 2 lutego 2009 r.):
- metro: A-20 Słodowiec, A-21 Stare Bielany, A-22 Wawrzyszew, A-23 Młociny;
- linie tramwajowe: 6, 17, 22, 28, 33, 35;
- linie autobusowe
- zwykłe: 101, 103, 110, 112, 114, 116, 121, 122, 156, 157, 167, 180, 181, 184, 185, 197, 303
- zwykłe mikrobusowe: 203, 205;
- przyśpieszone okresowe: 409;
- strefowe (podmiejskie): 701, 708, 712;
- strefowe (podmiejskie) okresowe: 800;
- strefowe (podmiejskie) uzupełniające: L7;
- linie ekspresowe: E4, E6, E8;
- nocne: N01, N02, N41, N43, N44, N46, N91;
- komunikacji Łomianek: Ł, Ł bis.
[edytuj] Ścieżki rowerowe
- Szlak Wisły – wzdłuż Wisłostrady
- ciąg ul. Conrada (od skrzyżowania z al. Reymonta) – ul. Sokratesa – ul. Kasprowicza – al. Zjednoczenia – ul. Marymoncka – ul. Podleśna – Wisłostrada, do połączenia ze Szlakiem Wisły.
- ul. Broniewskiego i jej przedłużenie do ul. Wólczyńskiej
- al. Reymonta – ul. Powstańców Śląskich (do ul. gen. Maczka – granica dzielnic Bielany i Bemowo)
- ul. Marymoncka od skrzyżowania z ul. Podleśnej do skrzyżowania z ul. Żeromskiego i (w budowie) od ul. Dewajtis do ul. Prozy
- ciąg ul. Rudnickiego – ul. Perzyńskiego – ul. Podczaszyńskiego
- ul. Nocznickiego
[edytuj] Obiekty przemysłowe
- Huta Warszawa specjalizująca się w produkcji stali jakościowych i stopowych
- Instytut Technologii Materiałów Elektronicznych, ul. Wólczyńska 133
- i inne.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Stan i struktura ludności. „Rocznik Demograficzny 2009”, s. 88, 2009-11-09. ISSN 1505-6716.
- ↑ Dzielnica Bielany. Zarząd Dróg Miejskich, 2007. [dostęp 2012-02-13].
- ↑ Uchwała nr 1808 Zarządu Gminy Warszawa-Bielany z dnia 29 maja 2001 r.. Zarząd Dróg Miejskich, 2007. [dostęp 2012-02-13].
- Dzielnica Warszawa-Bielany – oficjalna strona dzielnicy
- Żoliborz-Bielany: historia dzielnic, wspomnienia (www.zoliborz-bielany.pl)
- Bielański Ośrodek Kultury
- Misja: Bielany Warszawskie – gra oraz wirtualna wycieczka po Bielanach
- Bielany w 1935, w 1946, w 1962, w 1982
|
|||||||
|
|||||||