Bielnik Kopischa
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: Czym jest bielnik?. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Bielnik Kopischa – najstarszy zachowany obiekt fabryczny w Łodzi.
Budynek został wzniesiony przez władze rządowe Królestwa Polskiego w 1825 z przeznaczeniem na manufakturę włókienniczą. Mieściły się tu: bielnik, krochmalnia, suszarnia, folusz i magiel. Zakład przekazano w administrację najpierw Karolowi Mayowi, a następnie Danielowi Illowi, by w 1828 sprzedać go Tytusowi Kopischowi – przybyłemu z Kowar na Dolnym Śląsku kupcowi i przedsiębiorcy lniarskiemu. Kopisch rozbudował zakład korzystając z pomocy rządowej Królestwa i sprowadził tkaczy lnu ze Śląska tworząc z manufaktury jeden z większych zakładów lniarskich w Królestwie. W latach 1828-1829 wybudowano w stylu klasycystycznym dom mieszkalny Tytusa Kopischa. Pozostałości pierwszego bielnika znajdują się obok, w niewysokim, otynkowanym budynku.
W bielniku uszlachetniano i wykańczano tkaniny lniane, potem tylko bawełniane. Po powstaniu listopadowym zakład podupadł i przestał liczyć się na łódzkim rynku. Od lat 70. XIX wieku właścicielem obiektu był Karol Wilhelm Scheibler.
Obecnie dawny dom Kopischa jest siedzibą Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa UMŁ.
[edytuj] Bibliografia
- Michał Domińczak Zeszyty Naukowe Politechniki Łódzkiej nr 52, 2006
- Krzysztof Stefański, Jak zbudowano przemysłową Łódź. Architektura i urbanistyka miasta w latach 1821-1914, Łódź 2001
