Bierny opór (psychologia)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bierny opór to forma nieświadomej obrony ego przed lękiem poprzez ekspresję tłumionej agresji. Jest to mechanizm obronny polegający na wycofaniu się z relacji i zachowaniu negatywistycznym wobec żądań partnera relacji lub wymagań.
Zachowanie to, będące naturalną formą ekspresji gniewu, pojawia się u osób pozostających w związkach symbiotycznych - dzieci, osoby z zaburzeniami osobowości, a także osoby narażone na wysoki poziom destruktywnego stresu (związanego np. z bezrobociem).