Bisfosfoniany
Bisfosfoniany – grupa leków hamująca resorpcję kości. Są stosowane w terapii osteoporozy, choroby Pageta, przerzutów nowotworowych do kości, szpiczaka mnogiego i in.
Spis treści |
[edytuj] Mechanizm działania
Bisfosfoniany są analogami pirofosforanu, mającymi w swojej strukturze dwie grupy fosfonianowe związane z centralnym atomem węgla. Wykazują duże powinowactwo do wapnia dlatego odkładają się w kościach. Hamują kalcyfikację oraz resorpcję kości zależną od osteoklastów. Nie hamują działania osteoblastów, a prawdopodobnie nawet je pobudzają[1].
[edytuj] Zastosowanie
- osteoporoza
- przerzuty nowotworowe do kości
- szpiczak mnogi
- choroba Pageta
- otoskleroza
- diagnostyka medyczna (scyntygrafia kostna)
[edytuj] Działania niepożądane
Głównie są to zaburzenia za strony przewodu pokarmowego (zgaga, objawy zapalenia przełyku)[potrzebne źródło]. Mogą powodować martwicę szczęki[2].
[edytuj] Interakcje
Leki z tej grupy reagują z jonami wapnia tworząc nierozpuszczalne i nieaktywne kompleksy. Z uwagi na to nie należy ich przyjmować razem z preparatami zawierającymi wapń (np. środkami zobojętniającymi kwas żołądkowy) oraz pożywieniem bogatym w ten składnik, np. z mlekiem, przetworami mlecznymi, orzechami, rybami. Powinno się zachować co najmniej dwugodzinny odstęp pomiędzy zażyciem leku, a spożyciem któregoś z tych produktów.
[edytuj] Leki
Leki bisfosfonianowe wpływające na mineralizację kości (klasyfikacja ATC M 05):
- M 05 BA 01 – kwas etydronowy
- M 05 BA 02 – kwas klodronowy
- M 05 BA 03 – kwas pamidronowy
- M 05 BA 04 – kwas alendronowy
- M 05 BA 05 – kwas tiludronowy
- M 05 BA 06 – kwas ibandronowy
- M 05 BA 07 – kwas ryzedronowy
- M 05 BA 08 – kwas zoledronowy
Przypisy
- ↑ Bisfosfoniany - przełom w leczeniu osteoporozy
- ↑ Farmacja praktyczna. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007, s. 406. ISBN 978-83-200-3400-4.
