Biskupstwo kurlandzkie
| Episcopatus Curoniensis Biskupstwo kurlandzkie |
||||
|
||||
|
||||
| Państwo | państwo biskupie | |||
| Język urzędowy | łacina | |||
| Język używany | łotewski, niemiecki | |||
| Stolica | Piltyń | |||
| Typ państwa | państwo biskupie | |||
| Ostatnia głowa państwa | biskup kurlandzki Magnus Inflancki | |||
| Status terytorium | członek Konfederacji Inflanckiej | |||
| Powierzchnia • całkowita |
4500 km² |
|||
| Utworzenie | 11 lutego 1234 | |||
| Włączenie do Rzeczypospolitej | 20 kwietnia 1562 | |||
| Religia dominująca | katolicyzm | |||
|
Biskupstwo Kurlandii |
||||
Biskupstwo kurlandzkie (łac. Episcopatus Curoniensis, dolniem. Bisdom Curland) – państwo biskupie w Inflantach, część Konfederacji Inflanckiej.
Państwo biskupie powstało wraz z utworzeniem w 1234 roku biskupstwa, którego siedzibą został Piltyń. Ziemie biskupie obejmowały trzy oddzielne terytoria w południowo-zachodniej części Inflant. Od 1290 roku państwo biskupie było częścią imperium krzyżackiego. W 1520 roku ziemie biskupstwa zostało uznane za samodzielne państwo w ramach Cesarstwa Rzymskiego.
20 maja 1560 roku księstwo biskupie zostało przejęte przez Duńczyków, a w dwa lata później formalnie włączono je do Rzeczypospolitej, jako powiat piltyński, część Księstwa Zadźwińskiego. Jednak ostatecznie zostało wcielone do Rzeczypospolitej dopiero w 1583 po śmierci Magnusa Herzog von Holstein. Ostatecznie ugoda polsko-duńska i rezygnacja Danii ze swych roszczeń nastąpiła w kwietniu 1585 roku.
[edytuj] Biskupi
- 1234-1236/37 – Engelbert
- 1245-1250 – nn.
- 1251-1263 – Heinrich z Lützelburga
- 1263-1292 – Edmund z Werth
- 1300-1321? – Burkhard
- 1322-1330/32? – Paul
- 1328-1331/32 – John I
- 1332-1353 – John II
- 1354-1359? – Ludolf, OT
- 1360-1371? – Jacob
- 1371-1398? – Otto
- 1399-1404? – Rutger of Brüggenei
- 1405-1424 – Gottschalk Schutte
- 1424-1425 – Dietrich Tanke
- 1425-1456 – Johann Tiergart
- 1457-1473 – Paul II Einwald
- 1473-1500 – Martin Lewitz
- 1500-1500 – Michael Sculteti
- 1501-1523 – Henry II Basedow
- 1524-1540 – Hermann II Ronneberg
- 1540-1560 – John II of Münchausen
- 1560-1583 – Magnus Inflancki