Bison (1930)
| Bison | |
| Historia | |
| Stocznia | Arsenal de Lorient  |
| Położenie stępki | 14 marca 1927 |
| Wodowanie | 29 października 1928 |
 Marine nationale |
|
| Wejście do służby | 10 października 1930[notatka 1] |
| Los okrętu | zatopiony 3 maja 1940 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | 2436 t standardowa 3200 t pełna |
| Długość | 130,2 m całkowita 123,1 m na linii wodnej |
| Szerokość | 11,76 m |
| Zanurzenie | 4,68 m |
| Prędkość | 35,5 węzłów |
| Zasięg | 3450 Mm przy 14,5 w |
| Załoga | 230 |
| Napęd | |
| 2 turbiny parowe o mocy 64 000 KM, 4 kotły parowe, 2 śruby | |
| Uzbrojenie | |
| 5 dział 138,6 mm (5xI) 4 działka 37 mm plot (4xI) 4 wkm 13,2 mm plot (2xII) 6 wt 550 mm (2xIII) 2 zrzutnie bg, 32 bg[1], (stan 1935-40) |
|
Bison - francuski wielki niszczyciel z okresu II wojny światowej z grupy typów 2400-tonowych, podtypu Guépard. W służbie od 1930, zatopiony podczas kampanii norweskiej w 1940 przez niemieckie lotnictwo.
Spis treści |
[edytuj] Historia
"Bison" należał do podtypu Guépard francuskich 2400-tonowych wielkich niszczycieli (określanego w niektórych publikacjach jako podtyp Bison[2]). Nazwa oznaczała "bizon" lub "żubr". Wraz z bliźniaczym "Guépardem" należał do pierwszej grupy A niszczycieli 2400-tonowych; oba budowane były w stoczni Marynarki w Lorient (Arsenal de Lorient) na podstawie programu z 1925 roku. Stępkę pod budowę położono 14 marca 1927 (tego samego dnia, co "Guépard"), kadłub wodowano 29 października 1928, a okręt wszedł do służby 10 października 1930[notatka 1]. Na ośmiogodzinnych próbach uzyskał prędkość 35,47 w, na próbach prędkości maksymalnej, w stanie lekkim - ponad 40 w[2]. Początkowo nie nosił numeru burtowego, w latach 1934-36 nosił numer: -4, w latach 1936-37: -6, następnie nie nosił numeru, po czym od 1939 nosił numer X111[3].
[edytuj] Służba w skrócie
"Bison" służył przed wojną w 4. Dywizjonie Kontrtorpedowców na Atlantyku. W nocy 7/8 lutego 1939 staranował go podczas ćwiczeń krążownik lekki "Georges Leygues", urywając mu całą część dziobową tuż przed mostkiem (18 ofiar). Niszczyciel utrzymał się na wodzie, po czym był remontowany w Lorient do sierpnia 1939. Otrzymał przy tym brytyjską stację hydrolokacyjną Asdic typ 128 (jako jedyny z podtypu Guépard)[2].
Po wybuchu wojny II wojny światowej "Bison" służył jako okręt flagowy 11. Dywizjonu Kontrtorpedowców. Wziął udział w kampanii norweskiej. W nocy 2/3 maja 1940 ewakuował żołnierzy alianckich z Namsos, wraz z niszczycielami brytyjskimi HMS "Afridi", "Nubian", "Kelly" i francuskim "Foudroyant"[4]. Rano, około 10.08 3 maja został ciężko uszkodzony przez niemieckie bombowce nurkujące Ju 87 z I/StG 1 – bomba spowodował wybuch dziobowego magazynu amunicji i oderwała część dziobową, w rejonie pozycji [2]. Rozbitkowie i żołnierze zostali podjęci przez niszczyciele HMS "Grenade", "Imperial" i "Afridi". Zginęło 103 członków załogi, w tym dowódca okrętu i Dywizjonu Capitaine de Vaisseau (komandor) Jean Adolphe Roger Bouan[notatka 2]. "Afridi" następnie dobił "Bisona" artylerią, lecz sam został zatopiony z ok. 30 marynarzami z "Bisona" podczas kolejnego ataku lotnictwa tego dnia[4]
- Szczegółowy opis i dane - w artykule niszczyciele typu 2400-tonowego
[edytuj] Adnotacje
- ↑ 1,0 1,1 Wejście do służby 10 października 1930 według M.J. Whitley, Zerstörer im Zweiten Welkrieg, Stuttgart, 1997, ISBN 3-613-01426-2, s.56 i S.W. Patjanin op.cit. Według W.W Iwanow op.cit. - 24 października
- ↑ 103 ofiary w tym 2 oficerów francuskich i 1 brytyjski według Don Kindell, NAVAL EVENTS, MAY 1940, Part 1 of 4. Według S.W. Patjanin zginęło 5 oficerów i 131 marynarzy na skutek samego zatopienia okrętu lub łącznie z poległymi na "Afridi".
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- (ros.) W. W. Iwanow: Korabli Wtoroj Mirowoj wojny: WMS Francji (Корабли Второй Мировой войны: ВМС Франции), Morskaja Kollekcja 11/2004.
- Jean Guiglini: 2400-tonowce Marynarki Francuskiej. Część III w: Okręty Wojenne nr 16, s.34-38
- (ros.) Siergiej W. Patjanin (С.В. Патянин), Lidery, eskadriennyje minonoscy i minonoscy Francji wo Wtoroj mirowoj wojnie (Лидеры, эскадренные миноносцы и миноносцы Франции во Второй мировой войне), Sankt Petersburg, 2003
