Bitwa morska pod Beachy Head

Bitwa morska pod Beachy Head wojna palatynacka
Czas	10 lipca 1690
Miejsce	Beachy Head koło Eastbourne w południowo-wschodniej Anglii
Terytorium	Kanał La Manche
Wynik	zwycięstwo Francji
Strony konfliktu Francja Anglia, Republika Holandii Dowódcy Anne Hilarion de Tourville hrabia Artur Herbert Torrington Siły 70 liniowców i 5 fregat 56 okrętów (w tym 22 holenderskie) Straty 311 zabitych, 811 rannych 7 okrętów

Wojna palatynacka oraz w jej ramach: Wojna irlandzka, Wojna króla Wilhelma
Bantry – Cochem – Moguncja – Bonn – Walcourt – Fleurus – Beachy Head – Boyne – Quebec – Staffarda – Aughrim – Leuze – Barfleur / La Hougue – Namur – Steenkerke – Neerwinden – Marsaglia – Lagos – Camaret – Ter – Texel – Dogger Bank – Zatoka Hudsona – Cartagena (1697)

Bitwa morska pod Beachy Head miała miejsce 10 lipca 1690 (30 czerwca według kalendarza juliańskiego) koło Beachy Head, przylądka w pobliżu Eastbourne, przy brzegu południowo-wschodniej Anglii podczas wojny palatynackiej.

Bitwa została stoczona pomiędzy flotą angielsko-holenderską dowodzoną przez hrabiego Artura Herberta Torringtona. Flota sprzymierzonych składała się z 56 okrętów, w tym 22 holenderskie tworzyły awangardę dowodzoną przez Cornelisa Evertsena. Wiceadmirał Ralph Delavall dowodził 12 silnymi okrętami tworzącymi ariergardę floty sprzymierzonych. Francuską flotą dowodzili Tourville (awangarda) oraz Victor d'Estrées (ariergarda) z 70 liniowcami i 5 fregatami w 10-kilometrowej linii z największymi okrętami w środku szyku. Chociaż Francuzi wygrali bitwę, nie wykorzystali zwycięstwa i nie zadali sprzymierzonym decydującego ciosu. Holendrzy i Anglicy stracili 7 okrętów, Francuzi - 311 zabitych i 811 rannych.

Zobacz też: słynne bitwy