Bitwa na Porytowym Wzgórzu
| Bitwa na Porytowym Wzgórzu II wojna światowa, front wschodni |
|||||||||||||||||
Pomnik ku czci partyzantów na miejscu bitwy
|
|||||||||||||||||
| Czas | 14 czerwca 1944 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Porytowe Wzgórze | ||||||||||||||||
| Terytorium | Polska | ||||||||||||||||
| Przyczyna | działania partyzanckie | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo partyzantów | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Bitwa na Porytowym Wzgórzu – bitwa między wojskiem niemieckim (dowodzonym przez gen. Siegfrieda Haenicke) a polskimi i radzieckimi partyzantami (pod dow. Nikołaja Prokopiuka), która miała miejsce 14 czerwca 1944.
Wiosną 1944 na terenach Lubelszczyzny działało wiele organizacji partyzanckich. Partyzanci ci byli spychani coraz bardziej na zachód w związku ze zbliżającym się frontem. Starali się atakować niemieckie konwoje z zaopatrzeniem. Już w maju Niemcy mieli szczegółowo opracowaną akcję "Sturmwind" ("wicher"), która miała na celu zlikwidowanie partyzantów w lasach Janowskich. Dowodzenie nad akcją objął gen. Siegfried Haenicke.
Już w dniu 13 czerwca partyzanci z I brygady AL im. Ziemi Lubelskiej zaatakowali pod wsią Szklarnia niemiecką kolumnę wojskową. Zasadzka zakończyła się sukcesem, zdobyto ważne dokumenty sztabowe, dzięki którym uzyskano informacje o planowanej przez Niemców akcji ofensywnej w następnym dniu.
14 czerwca na Porytowym Wzgórzu znalazło się około 3000 partyzantów Armii Ludowej i radzieckich pod dowództwem Nikołaja Prokopiuka. Byli szczelnie okrążeni przez siły niemieckie. Walki o wzgórze trwały przez cały dzień od świtu do zmroku. Mimo ostrzału artyleryjskiego i kilkukrotnych ataków Niemcom nie udało się zdobyć wzgórza, bitwa zakończyła się pełnym zwycięstwem partyzantów. Straty po stronie oddziałów AL i partyzantów radzieckiech przekroczyły jednak 200 poległych i rannych, zgineli m.in. Kazimierz Wyrwas - sekretarz lubelskiego Komitetu Obwodowego PPR oraz dwaj dowódcy oddziałów radzieckich: mjr Włodzimierz Czepiga i lejtn. Piotr Wasilenko. Straty niemieckie tylko w poległych szacuje się na 600 żołnierzy (w tym ok. 400 Kałmuków w służbie niemieckiej).
[edytuj] Bibliografia
- Praca zbiorowa: Janów Lubelski 1640-2000, Janów Lubelski 2000.
- Włodzimierz Wójcikowski: Janów Lubelski i okolice - Wojewódzki Ośrodek Informacji Turystycznej, Lublin 1980.
- Tajemnice Ludzkości
- Jerzy Markiewicz: Paprocie zakwitły krwią partyzantów, Wydawnictwo Lubelskie, Lublin 1987 ISBN 8322203837.
- Łukasiewicz J.: Porytowe Wzgórze, 14 czerwca 1944, Janowskie Korzenie 2004, Nr. 2, s. 6-8.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Krótki opis bitwy na Porytowym Wzgórzu.
- Nasz Region - Podkarpacie - WYDARZENIA - Bitwa na Porytowym Wzgórzu - Strona Podkarpackiej Grupy Regionalnej.
- Nad Branwią i na Porytowym Wzgórzu - Artykuł na temat walk w Lasach janowskich.