Bitwa nad Chałchin-Goł
| Bitwa nad Chałchin-Goł Japońsko-radzieckie walki graniczne |
|||||||||||||||||
 Czołg japoński Typ 95 Ha-Go zdobyty przez żołnierzy radzieckich podczas bitwy
|
|||||||||||||||||
| Czas | 11 maja – 16 września 1939 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Chałchin-Goł, Mongolia | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo ZSRR | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Bitwa nad Chałchin-Goł – bitwa stoczona nad rzeką Chałchin-Goł w 1939 pomiędzy wojskami japońskimi (Armia Kwantuńska), a Armią Czerwoną na pograniczu Mandżukuo i Mongolii, które było granicą stref wpływów Cesarstwa Japonii i ZSRR na kontynencie azjatyckim.
Do pierwszego starcia doszło 11 maja 1939. Japończycy zaatakowali niewielkimi siłami - ok. 300 żołnierzy. 28 maja zaatakowały większe siły. Do walki ruszyło 5500 ludzi, wspartych przez 40 samolotów. Oba ataki zostały odparte.
2 lipca 1939 duże siły japońskie sforsowały rzekę. Liczyły one 38 000 żołnierzy, 310 dział, 135 czołgów i 225 samolotów. W rejonie góry Baian-Cagan (Bajan Cagaan) doszło do ciężkiego boju spotkaniowego. W walkach Japończycy stracili wszystkie czołgi, większość artylerii oraz 10 000 ludzi. Ponowny atak 8 lipca również zakończył się klęską Japończyków. Przerwę w działaniach Japończycy wykorzystali do wzmocnienia swoich sił. Sformowali 6 Armię liczącą 75 000 żołnierzy, 182 czołgi i 300 samolotów. Powiększeniu uległy także siły Armii Czerwonej. Liczyły 57 000 żołnierzy, 498 czołgów, 542 działa i 515 samolotów.
20 sierpnia 1939, Armia Czerwona pod dowództwem Gieorgija Żukowa ruszyła do natarcia. Zostało ono poprzedzone nalotami bombowców oraz trzygodzinnym ostrzałem artyleryjskim. Po czterech dniach walk, wojska japońskie zostały okrążone, a po tygodniu zniszczone. W ciągu 3 miesięcy walk, straty radzieckie wyniosły (według obecnie dostępnych danych archiwalnych) ok. 28 000 żołnierzy zabitych, zaginionych, rannych i chorych[1]. Straty japońskie wyniosły (według ówczesnych oficjalnych deklaracji strony japońskiej, dane archiwalne nadal nie są znane) ok. 17 000 zabitych i rannych. Radzieckie źródła podają znacznie większe straty strony japońskiej: 45 000 zabitych i 3 000 wziętych do niewoli[2].
Klęska nad Chałchin-Goł przesądziła o kierunku dalszej ekspansji japońskiej. Japońskie dowództwo doszło do wniosku, że na północnym kierunku działań napotkają zbyt duże siły radzieckie. Jednoczesny brak decydujących rozstrzygnięć w wojnie z Chinami, spowodował zwrot na południe z zamiarem opanowania rejonów zasobnych w surowce mineralne.
Przypisy
- ↑ Rossija i SSSR w wojnach XX wieka. Potieri woorużonnych sił: statisticzeskoje issledowanije. Moskwa, 2001, s. 176-184 (ros.) ISBN 5-224-01515-4
- ↑ Nomonhan: The Second Russo-Japanese War by Timothy Neeno, M.A.
[edytuj] Bibliografia
Praca zbiorowa: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
