Bitwa nad Newą
| Bitwa nad Newą walki Nowogrodzian ze Szwedami |
|||||||||||||||||
Bitwa nad Newą
|
|||||||||||||||||
| Czas | 15 lipca 1240 | ||||||||||||||||
| Miejsce | rzeka Newa, Rosja | ||||||||||||||||
| Terytorium | Rosja | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo Nowogrodzian | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Bitwa nad Newą odbyła się 15 lipca 1240 r. pomiędzy szwedzką armią pod dowództwem (prawdopodobnie) Birgera Magnussona a wojskami nowogrodzkimi dowodzonymi przez księcia Aleksandra Jarosławicza.
Jako powód ataku Szwedów uznaje się osłabienie państwa Rusinów po niszczącym ataku Mongołów w roku 1237. Szwedzi starając się wykorzystać osłabienie kraju, zamierzali zdobyć strategicznie ważne tereny w dorzeczu Newy oraz miasto Stara Ładoga, które odgrywały poważne znaczenie w zabezpieczeniu dróg handlowych między północą a południem.
Po wkroczeniu Szwedów na ziemie ruskie, Aleksander poprowadził swoją armię wzdłuż Wołchowu, osiągając Starą Ładogę zanim jeszcze dotarł tam nieprzyjaciel. W mieście do wojsk Nowogrodzian dołączyły miejscowe siły, które wzmocniły armię Aleksandra. W międzyczasie Szwedzi, którym towarzyszyły wojska fińskie i norweskie wtargnęli w dorzecze Iżory.
Dnia 15 lipca 1240 r. Rusini wykorzystali gęstą mgłę, atakując obóz szwedzki. Efekt zaskoczenia przyniósł skutek, a Szwedzi ponieśli dotkliwą klęskę. Pozostałości armii najeźdźczej wycofały się w popłochu na północ. Według kronik w trakcie walki Aleksander miał wykłuć oko Birgerowi.
Zwycięstwo nad Newą dowiodło wysokich zdolności dowódczych Aleksandra, który zyskał przydomek Newskiego. Bitwa zapobiegła szwedzkiej inwazji na Ruś i zabezpieczyła granicę rusko-szwedzką na wiele dziesięcioleci.
[edytuj] Literatura
- Kari Risto: Suomalaisten keskiaika, WSOY 2004, ISBN 951-0-28321-5
- Larsson, Mats: Götarnas Riken : Upptäcktsfärder Till Sveriges Enande. Bokförlaget Atlantis, AB 2002, ISBN 9789174866414