Bitwa o Ławicę
| Bitwa o Ławicę powstanie wielkopolskie |
|||||
 |
|||||
| Czas | 6 stycznia 1919 | ||||
| Miejsce | Poznań-Ławica (województwo wielkopolskie) |
||||
| Wynik | zwycięstwo Polaków - powstańców wielkopolskich, zdobycie wielkiego łupu wojennego |
||||
|
|||||
Bitwa o Ławicę – bitwa rozegrana w dniu 6 stycznia 1919 podczas Powstania Wielkopolskiego o wieś Ławica pod Poznaniem (obecnie w granicach Poznania), gdzie zlokalizowane było niemieckie lotnisko wojskowe. W wyniku bitwy w ręce Polaków trafił sprzęt wartości 200 milionów marek niemieckich, będący największym łupem wojennym w dziejach polskiego oręża.
Atak na niemieckie lotnisko polegał na oddaniu przez wielkopolskich powstańców czterech strzałów armatnich, z których jeden trafił w wieżę lotniska. Równocześnie nastąpił atak piechoty. Po kilkunastu minutach komendant lotniska Fischer poddał jednostkę. Zginął jeden powstaniec, a kilku było rannych. Po stronie niemieckiej było dwóch zabitych i kilkunastu rannych. W ręce Polaków wpadł łup wojenny w postaci kilkuset rozmontowanych i zakonserwowanych samolotów bojowych oraz balonów obserwacyjnych. Ze zdobytego sprzętu sformowano kilka eskadr lotniczych, dających początek polskiemu lotnictwu. Na zdobytych samolotach w dniu 9 stycznia 1919 poznańscy lotnicy pod dowództwem Wiktora Pniewskiego zbombardowali lotnisko we Frankfurcie nad Odrą, co było odpowiedzią na nalot niemiecki na lotnisko Ławica w dniu 7 stycznia 1919. Na zdobytym w Poznaniu sprzęcie lotniczym walczono później o Lwów oraz odpierano wojska bolszewickie w 1920.
Na miejscu niemieckiego lotniska od 1919 funkcjonuje polski port lotniczy Poznań-Ławica. Zwycięstwo w bitwie o Ławicę upamiętnia pomnik zlokalizowany między ul. Bukowską a dawnym terminalem lotniska.
[edytuj] Bibliografia
- Leszek Adamczewski, Sławomir Kmiecik: "Zwycięzcy. Bohaterowie Powstania Wielkopolskiego 1918-1919 we wspomnieniach swoich bliskich.", Polskapresse sp. z o.o. Oddział Prasa Poznańska, Poznań 2008, ISBN 978-83-88965-77-7 Str. 66-67
