Bitwa o Buôn Ma Thuột
| Bitwa o Buôn Ma Thuột wojna wietnamska |
|||||||||||||||||
 Prowincja Đăk Lăk
|
|||||||||||||||||
| Czas | 3-18 marca 1975 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Buôn Ma Thuột, prowincja Đăk Lăk | ||||||||||||||||
| Terytorium | Wietnam Południowy | ||||||||||||||||
| Wynik | Decydujące zwycięstwo Wietnamu Północnego | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Bitwy i operacje wojny wietnamskiej |
|---|
|
1962: Chopper 1963: Ấp Bắc 1964: Bình Giã 1965: Flaming Dart • Rolling Thunder • Ba Gia • Đồng Xoài • Ia Đrăng • Game Warden 1966: Bồng Sơn • A Sầu • Hastings • Prairie 1967: Cedar Falls • Bribie • Junction City • Union • Union II • Đắk Tô 1968: Khe Sanh • Coburg • ofensywa Tết • Sajgon (I) • Huế • Quảng Trị (I) • Lang Vei • Khâm Đức 1969: Hamburger Hill 1970: kampania kambodżańska • Ivory Coast 1971: Lam Sơn 719 1972: ofensywa wielkanocna • Quảng Trị (II) • An Lộc • Đồng Hới • Linebacker • Quảng Trị (III) • Linebacker II 1974: Phước Bình 1975: ofensywa wiosenna • Buôn Ma Thuột • Huế-Đà Nẵng • Xuân Lộc • Sajgon (II) |
Bitwa o Buôn Ma Thuột, rozegrana między 3 a 18 marca 1975 roku, była decydującą bitwą wojny wietnamskiej, która doprowadziła do całkowitego zniszczenia strefy południowowietnamskiego II Korpusu Taktycznego. Bitwa sama w sobie była częścią większej północnowietnamskiej ofensywy znanej jako Kampania 275, której celem było zdobycie Regionu Płaskowyżu Centralnego.
W lutym 1975 roku wojska komunistycznego Wietnamu Północnego rozpoczęły marsz w kierunku miejscowości Buôn Ma Thuột, w której znajdował się garnizon wojsk południowowietnamskich. Pod miasto przybył generał Văn Tiến Dũng, który z miejsca rozpoczął przygotowania do natarcia. Pierwszym celem komunistów były posterunki oraz patrole w miejscowości Pleiku, gdzie znajdowała się Kwatera Główna II Regionu Wojskowego generała Phạm Văn Phú. 9 marca Dũng odciął drogę prowadzącą z Pleiku do Buôn Ma Thuột. Następnie rozpoczęto ostrzał artyleryjski tego drugiego miasta. Wojska północnowietnamskie, dysponujące siłami 25 000 ludzi, znacznie przeważały liczebnie nad obrońcami (2200 ludzi z 23. Dywizji południowowietnamskiej).
Rankiem 10 marca przy wsparciu czołgów T-54 komuniści wdarli się na przedmieścia Buôn Ma Thuột, zdobywając m.in. znajdujące się tam składy amunicji oraz siedzibę dowództwa 23. Dywizji w północnej części miasta. W następnej kolejności wybuchły walki o lotnisko, gdzie obrońcom przy wsparciu samolotów udało się zniszczyć 5 czołgów północnowietnamskich. Na skutek katastrofalnej sytuacji obrońców, generał Phạm wysłał z Pleiku desant pododdziałów 44. pułku, który na śmigłowcach CH-46 wylądował na wschód od miasta. Do miasta skierowała się jednak tylko część wysłanych sił (piechota morska, komandosi i spadochroniarze) gdyż reszta rozbiegła się po terenie w poszukiwaniu własnych rodzin. Pomoc generała Phạm nie zmieniła sytuacji obrońców i ostatecznie dnia 11 marca miasto zostało zdobyte przez wojska północnowietnamskie. Niewielkie walki w poszczególnych miejscach oporu trwały jeszcze do 18 marca. Upadek Buôn Ma Thuột oznaczał przecięcie południowowietnamskich linii komunikacyjnych do Sajgonu.
[edytuj] Bibliografia
- Bogdan Stech: Upadek Sajgonu, Największe bitwy XX w. Wyd. Altair, Warszawa 1995.
