Bitwa o Vella Lavella
| Bitwa o Vella Lavella II wojna światowa, wojna na Pacyfiku |
|||||||||||||||||
 Nowozelandzcy żołnierze lądują na Baka Baka, 17 września 1943
|
|||||||||||||||||
| Czas | 15 sierpnia – 9 października 1943 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Vella Lavella | ||||||||||||||||
| Terytorium | Wyspy Salomona | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo aliantów | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||
Bitwa o Vella Lavella – walki o wyspę Vella Lavella w archipelagu Wysp Salomona podczas II wojny światowej, trwające między 15 sierpnia a 9 października 1943 roku, pomiędzy Japonią a wojskami alianckimi, w skład których wchodziły oddziały nowozelandzkie i amerykańskie.
Wyspa Vella Lavella została po wybuchu walk na Pacyfiku zajęta przez żołnierzy japońskich, podobnie, jak inne wyspy archipelagu Wysp Salomona, lecz w przeciwieństwie do sąsiedniej Kolombangary nie była początkowo siedzibą większego garnizonu japońskiego[5]. 21 lipca 1943 na wyspę przerzucono kutrem torpedowym amerykańską grupę rozpoznawczą, która - we współdziałaniu z ludnością miejscową i strażnikiem wybrzeża Josselynem - potwierdziła praktyczny brak obrony i przydatność wyspy dla aliantów. Zajęcie Vella Lavella pozwoliłoby ominąć silnie bronioną Kolombangarę, w drodze na zachód, bez konieczności zdobywania Kolombangary. Ponadto, grunt na Vella Lavella w lepszym stopniu nadawał się na budowę na niej lotniska wojskowego, które w dodatku byłoby bardziej zbliżone do wyspy Bougainville, planowanej jako kolejny cel ataku[5].
W dniach 12 i 14 sierpnia 1943 Amerykanie wysadzili pierwszy desant w sile około 100 żołnierzy, na południowo-wschodnim krańcu wyspy (najbliższym świeżo zdobytej bazy Munda na Nowej Georgii), którzy mieli oznaczyć teren. 15 sierpnia desantowano główne siły 4600 żołnierzy i 2300 ton sprzętu i zaopatrzenia, przy minimalnych stratach 12 ludzi, głównie na skutek ostrzału z powietrza. Do 31 sierpnia siły amerykańskie wzrosły do 6500 ludzi[5].
W odpowiedzi na akcję amerykańską, 17 sierpnia Japończycy dokonali desantu w Horaniu na północy wyspy, przy czym doszło do starcia morskiego pod Horaniu 18 sierpnia[5].
Po walkach na Vella Lavella, Japończycy zdecydowali ewakuować garnizon z tej wyspy i Kolombangary na wyspy Choiseul i Bougainville. W nocy 6/7 października 1943 Japończycy ewakuowali pozostałych ok. 600 żołnierzy, przy czym doszło do morskiej bitwy pod Vella Lavella[5]. Aliantom udało się odbić wyspę.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Miller, Cartwheel, p. 176 & Gillespie, Official History, p. 128. W tym 5888 żołnierzy amerykańskich oraz 3700 nowozelandzkich.
- ↑ Gillespie, Official History, p. 128 & 139.
- ↑ Gillespie, Official History, p. 142. W tym wojska ladowe i personel pomocniczy marynarki wojennej
- ↑ Gillespie, Official History, p. 139.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Z. Flisowski, Burza..., s. 69-70
[edytuj] Bibliografia
- Zbigniew Flisowski: Burza nad Pacyfikiem. Tom 2, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1989, ISBN 83-210-0412-1
- Oliver A. Gillespie: The Official History of New Zealand in the Second World War 1939–1945 (ang.)
- John Miller, "CARTWHEEL: The Reduction of Rabaul". United States Army in World War II: The War in the Pacific. Office of the Chief of Military History, U.S. Department of the Army. (ang.)
