Bitwa pod Białymstokiem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Bitwa pod Białymstokiem
(bitwa pod Olmontami)

Konfederacja barska
Czas 13 lipca 1769
Miejsce Olmonty, Podlasie
Terytorium I Rzeczpospolita
Wynik przegrana konfederatów
Strony konfliktu
Konfederaci barscy  Imperium Rosyjskie
Dowódcy
Kazimierz Pułaski,
Józef Bierzyński
Aleksander Golicyn
Siły
4 000 ludzi, 18 dział 800 ludzi, 3-4 działa
Straty
110 zabitych, 170 rannych, 1000 zaginionych i jeńców 120 zabitych, 200 rannych
Konfederacja barska

Bar - Kraków - Okopy Świętej Trójcy - Rogi - Miejsce Piastowe - Iwla - Słonim - Białystok - Orzechów - Łomazy - Rzeszów - Dobra - Kcynia - Blechnarka - Jedlicz - Siepietnica - Kościan - Jasna Góra - Rachów - Szreńsk - Groby - Lanckorona - Charchwo - Charchówek - Widawa - Stołowicze - Doroszewicze - Wawel

Bitwa pod Białymstokiem znana też jako bitwa pod Olmontami została stoczona 13 lipca 1769 roku, pomiędzy oddziałami konfederatów Barskich, a wojskami rosyjskimi. Zakończona klęską konfederatów.

[edytuj] Bitwa

Liczące około 4000 wojska - ochotników i dezerterów z armii regularnej z 18 działami siły konfederatów pod dowództwem Józefa Bierzyńskiego starły się z liczącymi około 800 żołnierzy z 3-4 działami siłami rosyjskimi pod dowództwem Golicyna. W wyniku całodziennej bitwy, w której polska artyleria brała czynny udział aż do wyczerpania amunicji, Rosjanom udało się zepchnąć siły konfederatów i skutecznie odpierać kontrataki.

W bitwie tej zawiniło nie tylko słabe wyszkolenie i wyposażenie wojsk polskich, ale także przestarzała taktyka - polska kawaleria w bitwie tej stosowała karakol zamiast szarżować. W wyniku przegranej bitwy oprócz zabitych i rannych około 1000 konfederatów zdezerterowało i uciekło z pola walki oraz dostało się do niewoli.

[edytuj] Bibliografia

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty