Bitwa pod Boryspolem
| Wojna polsko-bolszewicka |
|---|
|
Walki o Wilno (31 XII 1918 – 6 I 1919) • Bitwa pod Berezą Kartuską (16 II 1919) • Powstanie nieświeskie (14-19 III 1919) • Walki o Lidę (16-17 IV 1919) • Zajęcie Wilna (IV 1919) • Operacja Mińsk (VIII 1919) • Bitwa pod Dyneburgiem (3-25 I 1920) • Bitwa o Latyczów (18-22 II 1920) • Wyprawa kijowska (IV 1920) • Zagon na Koziatyn (25-27 IV 1920) • Zagon na Żytomierz (26 IV 1920) • Bitwa pod Wołodarką (29-31 V 1920) • Bitwa pod Bystrzykiem (31 V 1920) • Bitwa pod Boryspolem (2 VI 1920) • Bitwa o Lwów 1920 • Bitwa warszawska (12-15 VIII 1920) • Bitwa pod Radzyminem (12-15 VIII 1920) • Bitwa pod Ossowem (14 VIII 1920) • Bitwa o Nasielsk (14-15 VIII 1920) • Bitwa pod Kockiem (14-16 VIII 1920) • Bitwa pod Cycowem (15-16 VIII 1920) • Kontruderzenie znad Wieprza (od 16 VIII 1920) • Bitwa pod Zadwórzem (17 VIII 1920) • Bitwa białostocka (22 VIII 1920) • Bitwa pod Komarowem (31 VIII 1920) • Bitwa pod Dytiatynem (16 IX 1920) • Zagon na Kowel (IX 1920) • Bitwa nad Niemnem (20-26 IX 1920) |
Bitwa pod Boryspolem − bitwa 2 czerwca 1920 roku, w pobliżu miasta Boryspol pod Kijowem, w czasie wojny polsko-bolszewickiej, część polskiego kontrataku po ofensywie radzieckiej z 27 maja.
Po zajęciu Kijowa 4 maja 1920 roku przez wojska polskie utworzono mały przyczółek na wschodnim brzegu rzeki. Gen. Edward Śmigły-Rydz obawiał się, że rosyjska 12 Armia dokona bezpośredniego ataku na przyczółek. Aby temu zapobiec i spowodować zakłócenia w rosyjskich przygotowaniach powołał grupę uderzeniową w Kijowie, składającą się tylko z dwóch batalionów piechoty z 1. Pułku Piechoty Legionów. Polskie jednostki zostały załadowane na barki rzeczne w Kijowie i wysłane do wsi Vytachiv po drugiej stronie rzeki.
Wczesnym rankiem 2 czerwca grupa uderzeniowa 1. PPL zaatakowała miasto Boryspol, gdzie sowiecka 58 Dywizja Strzelców przygotowywała się do ataku. Choć liczebnie sowiecka jednostka przewyższała polską grupę uderzeniową, to oddziałom polskim udało się zaskoczyć Sowietów, którzy po krótkiej potyczce wycofali się na wschód. Po zdobyciu rosyjskich magazynów, Polacy powrócili do Kijowa. Mimo, że straty po obu stronach były niskie, polski atak zakłócił przygotowania sowieckiej grupy, dowodzonej przez Jonę Jakira, na przyczółek. Jednak dalsza ofensywa sowiecka spowodowała, że wojska polskie wycofały się z Kijowa 13 czerwca 1920 roku.
[edytuj] Bibliografia
- Tadeusz Kutrzeba "Wyprawa kijowska", Warszawa 1937.
- Robert Potocki, "Idea restytucji Ukraińskiej Republiki Ludowej (1920-1939)", Wydawnictwo: INSTYTUT EUROPY ŚRODKOWO-WSCHODNIEJ , Lublin 1999 ; ISBN 83-85854-46-0 , rozdziały książki dotyczące wojny 1920 i planów strategicznych tworzenia armii URL w latach trzydziestych:[1] ;
