Bitwa pod Bound Brook

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Bitwa pod Bound Brook
Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych
Czas 13 kwietnia 1777
Miejsce Bound Brook
Terytorium Kolonia New Jersey
Wynik zwycięstwo brytyjskie
Strony konfliktu
Trzynaście kolonii Amerykanie Królestwo Wielkiej Brytanii Wielka Brytania
Dowódcy
Benjamin Lincoln Charles Cornwallis
Siły
500 4000 w tym oddziały heskie
Straty
30 zabitych, 80-90 wziętych do niewoli 1 zabity
Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych

masakra bostońska - Lexington i Concord - Quebec - oblężenie Bostonu - Bunker Hill - Long Island - Kip's Bay - Valcour - Wzgórza Harlemu - Pell's Point - Pelham - White Plains - bitwa pod Pell's Point - Fort Washington - Trenton - Princeton - Bound Brook - Fort Ticonderoga - Fort Hook - Oriskany - Saratoga - Camden - Savannah - Cowpens - Ushant - Yorktown - Chesapeake

Bitwa pod Bound Brook rozegrała się 13 kwietnia 1777 roku w czasie kampanii w New Jersey, podczas Amerykańskiej Wojny o Niepodległość.

[edytuj] Wstęp

Wiosną 1777 roku brytyjskie siły wzmocnione oddziałami heskimi, które stacjonowały w Nowym Brunszwiku i New Jersey i przeprowadzały z niewielkimi tylko sukcesami plądrujące wypady w okolice. Washington w tym czasie stał z Armią Kontynentalną dalej na północ, w okolicach Morristown. Jego południową placówkę nad rzeką Raritan, najbliższą 17-tysięcznej armii królewskiej był garnizon w Boun Brook, obsadzony przez około 500 ludzi generała Benjamina Lincolna. Jako że strategia plądrowania nie prowadziła do sukcesów generałowie, William Howe i Charles Cornwallis zdecydowali zaatakować garnizon pod Bound Brook.

[edytuj] Bitwa

Pod dowództwem Cornwallisa 4000 brytyjskich żołnierzy (w tym wypożyczone oddziały heskie) uderzyło niespodziewanie na amerykański garnizon. Dwie kolumny szły na północ wzdłuż obu brzegów rzeki Raritan, zaś trzecia przekroczyła rzekę i natarła od zachodu. Czwarta z kolei grupa znajdowała się na wschodzie odcinając drogę ewentualnej ucieczki. Awangarda Heskiego Korpusu Strzelców pod pułkownikiem Johannem Ewaldem napotkała pierwsza nieskoordynowany opór Amerykanów na lewym brzegu rzeki. Zaraz po tym główne siły Brytyjczyków przekroczyły Queen's Bridge i od lewej strony wkroczyły do Bound Brook. Zaskoczeni Amerykanie rzucili się do ucieczki. Generał Lincoln uciekł w "zdekompletowanym stroju". Czwarta kolumna brytyjska przybyła później niż powinna, jednak mimo to zdołano schwytać wielu uciekinierów.

Niedługo po bitwie Brytyjczycy wycofali z tego rejonu swych żołnierzy. Nowym kierunkiem ich działań była teraz Filadelfia - brytyjskie oddziały zostały zaokrętowane na statki, które popłynęły na południe.

[edytuj] Bibliografia

  • Bicheno, H. Rebels and Redcoats, The American Revolutionary War, London 2003.
  • Clement, R: “The World Turned Upside Down at the Surrender of Yorktown”, Journal of American Folklore, Vol. 92, No. 363 (Jan. - Mar., 1979), pp. 66-67 (available on Jstor).
  • Hibbert, C: Rebels and Redcoats: The American Revolution Through British Eyes, London, 2001
  • Jerome Greene. Guns of Independence: The Siege of Yorktown, 1781 (2005).

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty