Bitwa pod Civita Castellana
| II koalicja antyfrancuska |
|---|
|
Civita Castellana - Stockach - Cassano - Trebbia - Novi - Bergen - Castricum - Genua - Stockach - Montebello - Marengo - Höchstädt - Hohenlinden - Kopenhaga - Algeciras |
Bitwa pod Civita Castellana – starcie zbrojne, które miało miejsce 4 grudnia 1798 roku podczas wojny Francji z drugą koalicją.
Bitwa pod Civita Castellana stoczona została między dywizją francusko-polską (10 000 żołnierzy, w tym 3000 Polaków z legii Kniaziewicza) dowodzoną przez generała Macdonalda a armią neapolitańską (około 40 000 żołnierzy) dowodzona przez austriackiego feldmarszałka Macka.
W bitwie zdecydowane zwycięstwo odniosła dywizja Macdonalda, która rozbiła centrum i lewe skrzydło wojsk neapolitańskich (przy czym rozbicie lewego skrzydła to zasługa Polaków[1]). Zwycięstwo to umożliwiło wojskom francuskim opanowanie Neapolu i utworzenie tam Republiki Partenopejskiej[2].
Przypisy
- ↑ Marian Kukiel: Dzieje oręża polskiego w epoce napoleońskiej 1795-1815. Poznań: Wydawnictwo KURPISZ s.c., 1996, s. 62. ISBN 83-86600-51-9.
- ↑ Jan Pachoński: Generał Jan Henryk Dąbrowski 1755-1818. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1981, s. 203-205. ISBN 83-11-07252-3.
[edytuj] Bibliografia
- Mała Encyklopedia Wojskowa. 1967, Wydanie I.
