Bitwa pod Crannon
| Bitwa pod Crannon (Krannon) wojna lamijska 323 p.n.e.-322 p.n.e. |
|||||||||||||||||
 Aleksander i Krateros podczas polowania
|
|||||||||||||||||
| Czas | 5 września 322 p.n.e. | ||||||||||||||||
| Miejsce | Crannon, Tesalia | ||||||||||||||||
| Terytorium | Grecja | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo Macedonii | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Wojna lamijska |
|---|
Bitwa pod Crannon – starcie zbrojne, które miało miejsce 5 września 322 p.n.e. w trakcie wojny lamijskiej 323–322 p.n.e.. Było to decydujące starcie konfliktu, który zakończył się zwycięstwem Macedończyków.
Spis treści |
[edytuj] Przed bitwą
Po śmierci Aleksandra Wielkiego, Ateny wystąpiły przeciwko panowaniu macedońskiemu w Grecji. Miasto w szybkim czasie pozyskało sprzymierzeńców, odnosząc na początku wojny kilka sukcesów m.in. pokonując związaną sojuszem z Macedonią armię beocką. Tymczasem Antypater (wódz macedoński) – namiestnik europejskiej części imperium Aleksandra po porażce pod Termopilami został oblężony przez wojska Leostenesa w Lamii. Pod miastem doszło do starcia w wyniku którego Macedończycy dokonując wypadu z miasta pokonali oblegających. W bitwie poległ Leostenes.
[edytuj] Przebieg starcia
Wkrótce potem macedoński dowódca Krateros wkroczył na czele swoich wojsk na równinę tesalską pod Crannon (okolice Larissy). Po połączeniu się z siłami Antypatera armia macedońska liczyła od 34 000 do 48 000 żołnierzy. Po stronie ateńskiej stanęło 25 000 – 28 000 ludzi. W wyniku bitwy przeważająca liczebnie jazda macedońska zepchnęła kawalerię ateńską, która wycofała się pobita z pola bitwy. Bitwę wygrali Macedończycy tracąc zaledwie 130 ludzi. Straty greckie to 500 poległych. Mimo porażki armia ateńska pozostawała nadal silnym przeciwnikiem.
[edytuj] Skutki
Bitwa nie przyniosła decydującego rozstrzygnięcia Macedończykom, doprowadziła jednak do przyśpieszenia efektu rozłamowego wśród Greków. Z taktycznego punktu widzenia wynik bitwy pozostał nierozstrzygnięty. Po bitwie niektórzy Ateńczycy podjęli próby porozumienia się z Antypaterem i zawarcia pokoju. Jednakże po klęsce floty greckiej w bitwie morskiej przy wyspie Amorgos z siłami morskimi macedońskiego admirała Klejtosa Białego, zwolennicy porozumienia z Antypaterem zostali straceni. Władzę w Atenach przejęli oligarchowie, co spotkało się z wrogą postawą Macedonii a Ateny przestały oddgrywać wiodącą rolę na morzu.
[edytuj] Bibliografia
- Herrmann Bengtson: Die Diadochen. München 1987.
- Johann Gustav Droysen: Geschichte des Hellenismus. Neue, durchges. Ausgabe 1952.
