Bitwa pod Dynekilen
| III wojna północna |
|---|
|
Narwa – Dźwina – Kliszów – Pułtusk – Poniec – Gemauerthof – Warszawa – Wschowa – Kalisz – Hołowczyn – Smoleńsk – Leśna – Koniecpol – Połtawa – Helsingborg – Køge – Gadebusch – Storkyro – Hanko – Stralsund – Dynekilen – Poznań – Ozylia – Stäket – Granhamn |
Bitwa pod Dynekilen miała miejsce 8 lipca 1716 roku podczas Wielkiej Wojny Północnej.
Duńsko-norweska flota (1 pram, 2 fregaty, 3 galery, 114 dział) dowodzona przez norweskiego wiceadmirała Pedera Tordenskjolda schwytała w pułapkę i pobiła w fiordzie Dynekilen (na północ od Strömstad, przy zachodnim wybrzeżu Szwecji) flotę szwedzką (1 pram, 4 galery, 4 półgalery, 6 slupów, kilka uzbrojonych łodzi oraz 29 statków transportowych[1]), której zadaniem było przetransportowanie wojsk z Göteborga do Fredrikstad. Flotą szwedzką dowodził scoutbynacht Olof Knape Strömstierna. Poza pokonaniem floty szwedzkiej Duńczycy i Norwegowie zniszczyli niewielki fort położony na pobliskiej wysepce, uzbrojony w 6 12-funtowych dział.
Największy ze szwedzkich okrętów, 24-dzialowy pram Stenbock skapitulował, inne jednostki osiadły na mieliźnie i zostały porzucone. Ze względu na szybkie przybycie w pobliże fiordu szwedzkich sił lądowych, Tordenskjold zabrał tylko część zdobytych okrętów szwedzkich, a resztę zniszczył. Duńczycy i Norwegowie stracili w bitwie 76 ludzi.
Aż 80 % marynarzy i 90% żołnierzy w zwycięskiej flocie Tordenskjolda stanowili Norwegowie.
Przypisy
- ↑ liczba statków transportowych nie jest pewna
[edytuj] Bibliografia
- R. C. Anderson, Naval Wars in the Baltic 1553-1850, 1910
