Bitwa pod Godowem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Pomnik poległych powstańców

Bitwa pod Godowem miała miejsce w nocy z 17 na 18 sierpnia 1919 r. w czasie I powstania śląskiego.

Oddział ok. 60 powstańców sformowany z uchodźców śląskich w obozie w Piotrowicach, pod dowództwem Jana Wyglendy i Mikołaja Witczaka, stoczył pod wsią Godów zwycięską potyczkę z Grenzschutzem. Około godziny 1 w nocy pierwsza przybyła od strony Strumienia grupa ok. 40 powstańców śląskich pod dowództwem Jana Wyglendy zaatakowała wzgórze w pobliżu stacji kolejowej, które zajmowały oddziały niemieckie. Druga grupa pod dowództwem Mikołaja Witczaka akcję, a trzecia wysadziła most linii kolejowej od strony Rybnika. Zdobyto ciężki karabin maszynowy i około 70 karabinów. W walce zginęło 46 Niemców po jednej stronie i 6 Polaków po drugiej stronie (Franciszek Burdzik, Adam Dudzik, Karol Wodecki i Józef Zielecki z Godowa, Wilhelm Kirszuk i Stanisław Szarlej z Rydułtów). Powstańcy wzięli do niewoli por. Petersa i 9 żołnierzy Grenschutzu, którzy zostali przekazani do Cieszyna. Głównym celem bitwy było otwarcie drogi z Śląska Cieszyńskiego na północ w kierunku Wodzisławia Śląskiego.

W Godowie przy ul. Dworcowej znajduje się pomnik wzniesiony w miejscu, gdzie 28 sierpnia 1919 r. zostali przez Niemców rozstrzelani powstańcy śląscy.

[edytuj] Zobacz też

Godów

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty