Bitwa pod Jordanowem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Bitwa pod Jordanowem
II wojna światowa, Kampania wrześniowa 1939
Czas 2 września 1939
Miejsce Jordanów
Terytorium II Rzeczpospolita
Przyczyna kampania wrześniowa
Wynik nierozstrzygnięta
Strony konfliktu
 Polska  III Rzesza
Dowódcy
Stanisław Maczek,
Jan Wójcik
Ewald von Kleist
Siły
10 Brygada Kawalerii XXII Korpus Pancerny
Straty
26 czołgów 50 czołgów oraz transporterów opancerzonych
Kampania wrześniowa (1 IX - 6 X 1939)

Wybrzeże i Bałtyk (Westerplatte • Gdańsk • Kępa Oksywska • Hel)  • granica państwa  • Żory  • Krojanty  • Chojnice  • Lasy Królewskie  • Mokra (1 IX)  • Częstochowa (1-3 IX)  • Pszczyna (1-2 IX)  • Wyry  • Mława (1-3 IX)  • Grudziądz (1-4 IX)  • Bory Tucholskie (1-5 IX)  • Jordanów (2 IX)  • Węgierska Górka (2-3 IX)  • Bukowiec (3 IX)  • Borowa Góra (3-6 IX)  • Rajsko (4 IX)  • Różan (4-6 IX)  • Piotrków (5-6 IX)  • Tomaszów Mazowiecki (6 IX)  • Pułtusk (6-7 IX)  • Łódź (6-8 IX)  • Łomża  • Wizna (7-10 IX)  • Wola Cyrusowa (8 IX)  • Iłża (8-9 IX)  • Nowogród (8-10 IX)  • Warszawa (8-28 IX)  • Bzura (9-22 IX)  • Jarosław (10-11 IX)  • Kałuszyn (11/12 IX)  • Przemyśl (11-14 IX)  • Brwinów (12 IX)  • Lwów (12-22 IX)  • Mińsk Mazowiecki (13 IX)  • Sochaczew (13-16 IX)  • Brześć (14-17 IX)  • Modlin (14-29 IX)  • Jaworów (15-16 IX)  • Hajnówka (17 IX)  • Krasnystaw  • Kobryń (17-18 IX)  • Lasy janowskie (17-20 IX)  • Tomaszów Lubelski (17-20 IX i 22-27 IX)  • Wilno (18-19 IX)  • Wólka Węglowa (19 IX)  • Grodno (20-22 IX)  • Palmiry (21 IX)  • Łomianki (22 IX)  • Cześniki (22 IX)  • Krasnobród (23 IX)  • Husynne (24 IX)  • Władypol (26-27 IX)  • Szack (28-29 IX)  • Parczew (29-30 IX)  • Wytyczno (1 X)  • Kock (2-6 X)

Bitwa pod Jordanowem - bitwa kampanii wrześniowej, stoczona 2 września 1939.

Niemiecka 2 Dywizja Pancerna atakowała Wysoką, bronioną przez 10 Brygadę Kawalerii. Pod Jordanowem walczyły jednostki Korpusu Ochrony Pogranicza (1 Pułk Piechoty KOP), wspierane przez pociąg pancerny "Pierwszy Marszałek". 10 Brygada utrzymała Wysoką, unieszkodliwiając blisko 50 czołgów niemieckich; Niemcy otrzymali jednak posiłki w postaci 4 Dywizji Lekkiej. Wieczorem na skutek meldunków o oddziałach niemieckich poruszających się przez Jabłonkę i Czarny Dunajec na Nowy Targ, jednostki polskie wycofały się z doliny Skawy w wąwozy górskie, by zamknąć wrogowi drogę na Pcim i Mszanę Dolną.

[edytuj] Bibliografia

  • Tadeusz Krawczak, Jerzy Odziemkowski: Polskie pociągi pancerne w wojnie 1939. Wyd. I. Warszawa: Książka i Wiedza, 1987, seria: Biblioteka Pamięci Pokoleń. ISBN 8305117235. . Str 77-79
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty