Bitwa pod Maserfield
| Bitwa pod Maserfield Walki wewnętrzne w Brytanii |
|||||||||||||||||
Oswestry
|
|||||||||||||||||
| Czas | 642 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Canu Heledd , Oswestry (Oswalds Tree = drzewo Oswalda) | ||||||||||||||||
| Terytorium | Anglia | ||||||||||||||||
| Wynik | Zwycięstwo Mercji | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Walki wewnęrzne w Brytanii |
|---|
|
Mons Badonicus (ok.500) - Camlann (537) - Arfderydd (573) - Alclud Ford (574) - Leeming Lane (575) - Deorham (577) - Catraeth (600) - Degsastan (603) - Chester (613) - Bangor-on-Dee (613) - Idle (616) - Cirencester (628) - Fid Eoin (629) - Exeter (630) - Cefn Digoll (630) - Hatfield Chase (633) - Heavenfield (634) - Mag Rath (637) - Maserfield (641) - Winwaed (655) - Peonnum (660) - Mount Badonicus (665) - Moncriefe (671) - Trent (679) - Dun Nechain (685) - Bamburh (705) - Woodborough (715) - Hehil (721) - Pencon (722) - Beorhford (752) - Hereford (760) - Otford (776) - Ellandun (825) - Belagh Mugna (908) - Glenmama (999) |
Bitwa pod Maserfield (walijskie: Maes Cogwy) – starcie zbrojne, które miało miejsce 5 sierpnia 642 r. pomiędzy królem Oswaldem z Nortumbrii a władcą Mercji Pendą, prawdopodobnie pod Oswestry. Starcie zakończyło się zwycięstwem Pendy i śmiercią króla Oswalda.
Po śmierci wuja Oswalda - Edwina w trakcie bitwy pod Hatfield Chase w roku 633, doszło do napięć pomiędzy Nortumbrią i Mercją. Krótko potem w roku 634 król Oswald pokonał Walijczyków dowodzonych przez Cadwallona ap Cadfana w bitwie pod Heavenfield, wzmacniając swoją władzę w Brytanii. Przeciwko władzy Oswalda opowiedział się król Mercji Penda. Agresywna polityka Oswalda miała doprowadzić w szybkim czasie do konfliktu zbrojnego. Do decydującej bitwy doszło pod Maserfield (rejon Oswestry), gdzie władca Nortumbrii poniósł klęskę i poległ na placu boju. W opisie Bedy, Oswald widząc porażkę swoich wojsk miał przed śmiercią rozpocząć modlitwę o dusze zmarłych rycerzy. Po śmierci głowę i pozostałe części ciała króla nadziano na lance. Dopiero w następnym roku brat i następca królewski Oswiu, zebrał szczątki królewskie, które powróciły do Nortumbrii. W następstwie bitwy, w południowej części Nortumbrii (Deira) wybrano nowego króla Oswina, natomiast na północy królestwa władzę objął brat Oswalda - Oswiu. Klęska pod Maserfield osłabiła wyraźnie pozycję Nortumbrii w Brytanii aż do momentu bitwy pod Winwaed w roku 655.
[edytuj] Literatura
- Beda Czcigodny, Historia ecclesiastica gentis Anglorum, księga III, rozdziały IX–XII.
- Llywarch Hen (attribution) (c.9th century). Canu Heledd.