Bitwa pod Nowogrodem (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Bitwa pod Nowogrodem
II wojna światowa, Kampania wrześniowa 1939
Czas 8 - 10 września 1939
Miejsce Nowogród
Terytorium II Rzeczpospolita
Przyczyna kampania wrześniowa
Wynik zwycięstwo Niemców
Strony konfliktu
 Polska  III Rzesza
Dowódcy
Lucjan Stanek (33 pp) i Wacław Malinowski (10 września - 42 pp) Nikolaus von Falkenhorst (d-ca korpusu)
Siły
33 Pułk Piechoty i 10 września 42 Pułk Piechoty 21 Dywizja Piechoty
Kampania wrześniowa (1 IX - 6 X 1939)

Wybrzeże i Bałtyk (Westerplatte • Gdańsk • Kępa Oksywska • Hel)  • granica państwa  • Żory  • Krojanty  • Chojnice  • Lasy Królewskie  • Mokra (1 IX)  • Częstochowa (1-3 IX)  • Pszczyna (1-2 IX)  • Wyry  • Mława (1-3 IX)  • Grudziądz (1-4 IX)  • Bory Tucholskie (1-5 IX)  • Jordanów (2 IX)  • Węgierska Górka (2-3 IX)  • Bukowiec (3 IX)  • Borowa Góra (3-6 IX)  • Rajsko (4 IX)  • Różan (4-6 IX)  • Piotrków (5-6 IX)  • Tomaszów Mazowiecki (6 IX)  • Pułtusk (6-7 IX)  • Łódź (6-8 IX)  • Łomża  • Wizna (7-10 IX)  • Wola Cyrusowa (8 IX)  • Iłża (8-9 IX)  • Nowogród (8-10 IX)  • Warszawa (8-28 IX)  • Bzura (9-22 IX)  • Jarosław (10-11 IX)  • Kałuszyn (11/12 IX)  • Przemyśl (11-14 IX)  • Brwinów (12 IX)  • Lwów (12-22 IX)  • Mińsk Mazowiecki (13 IX)  • Sochaczew (13-16 IX)  • Brześć (14-17 IX)  • Modlin (14-29 IX)  • Jaworów (15-16 IX)  • Hajnówka (17 IX)  • Krasnystaw  • Kobryń (17-18 IX)  • Lasy janowskie (17-20 IX)  • Tomaszów Lubelski (17-20 IX i 22-27 IX)  • Wilno (18-19 IX)  • Wólka Węglowa (19 IX)  • Grodno (20-22 IX)  • Palmiry (21 IX)  • Łomianki (22 IX)  • Cześniki (22 IX)  • Krasnobród (23 IX)  • Husynne (24 IX)  • Władypol (26-27 IX)  • Szack (28-29 IX)  • Parczew (29-30 IX)  • Wytyczno (1 X)  • Kock (2-6 X)

Bitwa pod Nowogrodem miała miejsce 8-10 września 1939 podczas kampanii wrześniowej.

Niemcy po przerzuceniu części wojsk z Pomorza do Prus Wschodnich uderzyli na linię Narwi, której broniła SGO "Narew". W ramach tej akcji 8 września Nowogród zaatakowała niemiecka 21 Dywizja Piechoty wchodząca w skład XXI Korpusu Armijnego generała Falkenhorsta. Atak ten został odparty przez broniący Nowogrodu, dowodzony przez podpułkownika Lucjana Stanka, 33 pułk piechoty i IV Kompanię "Nowogród" Batalionu Fortecznego "Osowiec" (przydzieloną czasowo do dywizji) pod dowództwem kpt. Eugeniusza Kordjaczyńskiego, wchodząca w skład 18 Dywizji Piechoty.

Oddziały niemieckie uderzyły na miasto następnego dnia, wsparte tym razem ogniem artylerii. Doszło do zaciętych walk w samym mieście w wyniku których Nowogród został opanowany przez Niemców. Jeszcze tego samego dnia wojska polskie przeprowadziły udany kontratak i odzyskały częściowo miasto.

Do kolejnych walk doszło 10 września - tego dnia do Nowogrodu zbliżył się 42 pułk piechoty dowodzony przez podpułkownika Wacława Malinowskiego z zadaniem całkowitego wyparcia Niemców z Nowogrodu. Jednak Niemcy w tym czasie ruszyli do natarcia całą dywizją i przełamali polską obronę pod Szablakiem. Z tego powodu próba odzyskania Nowogrodu przez wojska polskie zakończyła się niepowodzeniem.

[edytuj] Bibliografia

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom 2
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty