Bitwa pod Prochorowką
| Bitwa pod Prochorowką II wojna światowa, front wschodni, część bitwy pod Kurskiem |
|||||||||||||||||
Zniszczony pod Prochorowką czołg T-34
|
|||||||||||||||||
| Czas | 12 lipca 1943 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Prochorowka | ||||||||||||||||
| Terytorium | ZSRR | ||||||||||||||||
| Przyczyna | bitwa na Łuku Kurskim | ||||||||||||||||
| Wynik | operacyjnie nierostrzygnięta; taktyczne zwycięstwo Niemców; skoordynowany odwrót Wehrmachtu |
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Bitwa pod Prochorowką – największa bitwa pancerna z serii wielu rozegranych na tzw. łuku kurskim między III Rzeszą a ZSRR; uznawana zarazem za największą bitwę pancerną w historii. 12 lipca 1943 roku w rejonie Prochorowki doszło do wielkiego starcia nacierającego II Korpusu Pancernego SS z kontratakującą radziecką 5. Armią Pancerną Gwardii. Po obu stronach brało udział w walce ponad 1200 czołgów i dział samobieżnych.
Bitwa rozpoczęła się rano 12 lipca 1943. Brały w niej udział wszystkie rodzaje wojsk lądowych (piechota, artyleria, wojska pancerne) i lotnictwo. Niemcy atakowali z kierunku Biełgorodu na Obojan, gdyż von Manstein zauważył tam dogodną pozycję do oskrzydlenia Rosjan. Walka przyjęła postać serii pojedynczych starć i potyczek. Mimo początkowej przewagi, jaką dawało Niemcom posiadanie czołgów Tiger, inicjatywę zyskiwały wojska radzieckie. W nocy z 12 na 13 lipca wojska niemieckie i radzieckie wycofały się celem reorganizacji. Próbę zdobycia Prochorowki i okolic podejmowano jeszcze kilka razy, lecz bez skutku. Mimo że 5. Armia Pancerna Gwardii poniosła bardzo ciężkie straty, 15 lipca dowództwo Grupy Armii "Południe" rozkazało zaniechać walk (rozkaz został wydany, ponieważ Hitler nakazał wysłanie II Korpusu Pancernego SS do Włoch).
26 kwietnia 1995 roku dekretem prezydenta Rosji, Borysa Jelcyna obszar wokół Prochorowki został uznany za Państwowe Wojenno-Historyczne Muzeum-Rezerwat o nazwie "Prochorowskie Pole" (Государственный Военно-Историческый Музей-Заповедник "Прохоровское Поле").
[edytuj] Bibliografia
- Wiktor Suworow: Cień zwycięstwa. Poznań: Rebis, 2007. ISBN 978-83-7301-953-9.