Bitwa pod Radzyminem (1920)
| Bitwa pod Radzyminem Wojna polsko-bolszewicka |
|||||||||||||
[[Plik: |280px]]Wojsko polskie w okolicach Radzymina
|
|||||||||||||
| Czas | 12-15 sierpnia 1920 | ||||||||||||
| Miejsce | okolice Radzymina | ||||||||||||
| Terytorium | Mazowsze | ||||||||||||
| Przyczyna | kontrnatarcie Wojska Polskiego | ||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo Polaków | ||||||||||||
|
|||||||||||||
| Wojna polsko-bolszewicka |
|---|
|
Walki o Wilno (31 XII 1918 – 6 I 1919) • Bitwa pod Berezą Kartuską (16 II 1919) • Powstanie nieświeskie (14-19 III 1919) • Walki o Lidę (16-17 IV 1919) • Zajęcie Wilna (IV 1919) • Operacja Mińsk (VIII 1919) • Bitwa pod Dyneburgiem (3-25 I 1920) • Bitwa o Latyczów (18-22 II 1920) • Wyprawa kijowska (IV 1920) • Zagon na Koziatyn (25-27 IV 1920) • Zagon na Żytomierz (26 IV 1920) • Bitwa pod Wołodarką (29-31 V 1920) • Bitwa pod Bystrzykiem (31 V 1920) • Bitwa pod Boryspolem (2 VI 1920) • Bitwa o Lwów 1920 • Bitwa warszawska (12-15 VIII 1920) • Bitwa pod Radzyminem (12-15 VIII 1920) • Bitwa pod Ossowem (14 VIII 1920) • Bitwa o Nasielsk (14-15 VIII 1920) • Bitwa pod Kockiem (14-16 VIII 1920) • Bitwa pod Cycowem (15-16 VIII 1920) • Kontruderzenie znad Wieprza (od 16 VIII 1920) • Bitwa pod Zadwórzem (17 VIII 1920) • Bitwa białostocka (22 VIII 1920) • Bitwa pod Komarowem (31 VIII 1920) • Bitwa pod Dytiatynem (16 IX 1920) • Zagon na Kowel (IX 1920) • Bitwa nad Niemnem (20-26 IX 1920) |
Bitwa pod Radzyminem – jedna z bitew stoczonych podczas kontrofensywy Wojska Polskiego w czasie wojny polsko-bolszewickiej.
Ostateczny atak wojsk bolszewickich na stolicę Polski rozpoczął się 12 sierpnia atakiem na Radzymin, 23 kilometry na wschód od Warszawy. Początkowe sukcesy ataku skłoniły Józefa Piłsudskiego do przyspieszenia wykonania planu obrony w ciągu 24 godzin.
Pierwsza faza bitwy rozpoczęła się 13 sierpnia frontalnym atakiem Armii Czerwonej na przyczółek na Pradze. W czasie krwawych walk Radzymin kilkakrotnie przechodził z rąk do rąk. W rezultacie wszystkie zagraniczne placówki dyplomatyczne oprócz brytyjskiej i watykańskiej opuściły Warszawę. 14 sierpnia Radzymin został zdobyty przez bolszewików, co załamało linie obronne 5 Armii generała Sikorskiego, których zadaniem była obrona północnej strony Warszawy. 5 Armia była zmuszona do walki z trzema armiami bolszewików naraz. Była to 3, 4 oraz 15 Armia. Obszar Modlin został wzmocniony nowymi rezerwami, m. in. 18 Dywizją Piechoty gen. Franciszka Krajowskiego, dzięki czemu 5 Armia utrzymała się do świtu.
W tym samym czasie polska 1 Armia gen. Franciszka Latinika opierała się bezpośredniemu atakowi sześciu bolszewickich dywizji. Zmagania o kontrole nad Radzyminem zmusiły dowódcę polskiego północnego frontu, gen. Józefa Hallera do rozpoczęcia kontrataku 5 Armią wcześniej, niż było to planowane.
Radzymin został odzyskany 15 sierpnia i to zwycięstwo okazało się jednym z punktów zwrotnych bitwy warszawskiej. Polski kontratak był przeprowadzony z powodzeniem, co pozwoliło na odrzucenie bolszewików daleko od Warszawy, jednocześnie w istotny sposób ograniczając zdolność bojową wycofującej się Armii Czerwonej.
[edytuj] Zobacz też
