Bitwa pod Rogoźnem

Bitwa pod Rogoźnem(1813) VI koalicja antyfrancuska
Czas	10 lutego 1813
Miejsce	Rogoźno
Przyczyna	wypieranie wojsk napoleońskich z Księstwa po klęsce wojny francusko-rosyjskiej 1812
Wynik	zwycięstwo Rosjan
Strony konfliktu Królestwo Saksonii Księstwo Warszawskie Cesarstwo Rosyjskie Dowódcy gen. Jean Girard, płk. Sykstus Estko gen. Woroncow Siły 4 Pułk Nadwiślański 3 tys. piechoty, 2 tys. kawalerii (kozacy), 6 dział Straty 90 zabitych, w tym 80 z 4 Pułku Piechoty Legii Nadwiślańskiej i 10 żołnierzy westfalskich 2

Bitwa pod Rogoźnem (1813) miała miejsce 10 lutego 1813 między oddziałami Wielkiej Armii a korpusem rosyjskim.

Przebieg

Korpus rosyjski Witzingerode natarł na znajdujący się w Rogoźnie 4 Pułk Piechoty Legii Nadwiślańskiej z trzech kierunków: z Ryczywołu, z Wągrowca i z Słomowa.

Przewaga rosyjska była przygniatająca, a mimo to w zwartej kolumnie 4-ty pułk wytrzymał 8 km w linii aż zaalarmowany dowódca dywizji gen. Girard ściągnął na pomoc posterunek westfalski z Obornik. Rogoźno zostało zajęte przez Rosjan, którzy stąd kierowali swój marsz, przekraczając Wartę i okrążając Poznań od strony zachodniej.

Zobacz też

• Bitwa pod Kaliszem (1813)
• Oblężenie Częstochowy (1813)
• Legia Nadwiślańska
• Armia Księstwa Warszawskiego
• Księstwo Warszawskie

Bibliografia

• Armia księcia Józefa 1813, Mariusz Łukasiewicz, wyd. MON, Warszawa 1986