Bitwa pod Ruspiną
| Bitwa pod Ruspiną Kampania Cezara w Afryce 46 p.n.e. |
|||||||||||||||||
 okolice Monastyru
|
|||||||||||||||||
| Czas | 46 p.n.e. | ||||||||||||||||
| Miejsce | Ruspina, region Monastyru w Tunezji | ||||||||||||||||
| Terytorium | Tunezja | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo pompejańczyków | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Walki o władzę w Cesarstwie Rzymskim |
|---|
|
Rzym - Rzym (II) - Rzym (III) - góra Tifata - rzeka Aesis - Preneste - Sena - Kluzjum - Spolecjum - Fawencja - Rzym (IV) - Pistoria - Massalia - Ilerda - Utyka - Bagradas - Dyrrachium - Farsalos - Tauryda - Aleksandria - Castra Iudaeorum - Nil - Hadrumetum - Ruspina - Tapsus - Munda - Kordoba - Kartea - Forum Gallorum - Mutina - Mindos - Filippi - Morze Jońskie - Wojna peruzyńska - Kyme - Cieśnina Messyńska - Mylae - Tauromenium - Naulochus - Akcjum - Placentia (I) - Kastorowe - Bedriacum (I) - Bedriacum (II) - Kyzikos - Kius - Issos - Lugdunum - Antiochia - Kartagina - Rzym (V) - Akwilea - Immae - Emesa - Châlons-en-Champagne - Margus - Bunt Karauzjusza i Allectusa - Bunt Domicjana i Achilleusa - Augusta Taurinorum- Werona - Most Mulwijski - Adrianopol (I) - Kybalis - Mardia - Adrianopol (II) - Hellespont - Bizancjum - Chryzopolis - Akwileja - Mursa - Izera - Nakolia - Sawa-Drawa - Frigidus - Ocriculum - Arminium - Placentia (II) - Ticinium |
Bitwa pod Ruspiną – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 46 p.n.e.
W grudniu roku 47 p.n.e. Cezar na czele zaledwie 3 000 żołnierzy piechoty oraz 150 jazdy przeprawił się do Afryki, gdzie koalicję przeciwko popularom organizował Pompejusz Sekstus – syn Pompejusza Wielkiego. W okolicy miasta Leptis siły Cezara wzrosły do 8 000 ludzi, natomiast na początku roku 46 p.n.e. po przybyciu kolejnej grupy wojsk armia Cezara liczyła 12 000 ludzi.
W trakcie marszu armii na terytorium przeciwnika, cezarianie dostrzegli pod miejscowością Ruspina straż przednią wojsk Tytusa Labienusa. Siły pompejańczyków liczyły 12 000 Numidyjczyków, 1 600 Galów i Germanów oraz około 1 000 łuczników i procarzy. Dalej za nimi znajdowało się 6 000 żołnierzy piechoty i 1 600 jazdy pod wodzą Petrejusza oraz oddziały wojsk posiłkowych. Po tym jak Cezar zajął pozycje obronne pod Ruspiną, wojska Labienusa rozpoczęły atak, okrążając cezarian. Ci próbując wydostać się z okrążenia uderzyli całymi siłami z obu okrążonych flanek przerywając linie pompejańczyków. Wykorzystując ten sukces Cezar uderzył wówczas na przeciwnika odcinając i otaczając dwie kolumny jego wojsk. Wkrótce potem na placu boju pojawił się Petrejusz ze swoimi siłami, które uderzyły na odnoszące sukces wojska Cezara. Atak okazał się skuteczny i zmusił cezarian do ucieczki. Cezar wraz z pobitą armią wycofał się do obozu wojskowego, gdzie przez kolejne dwa miesiące toczył walki pozycyjne z armią pompejańczyków.
[edytuj] Literatura
- Daniel Gazda: Wojny domowe w Imperium Rzymskim, wyd. Bellona, Warszawa 2008.
