Bitwa pod Sekigaharą
Bitwa pod Sekigaharą (jap. 関ヶ原の戦い Sekigahara no tatakai?) – bitwa w Japonii, która miała miejsce w dniu 15 września 1600 r. (wg chińskiego kalendarza), a 21 października wg obecnego, w pobliżu miejscowości Sekigahara.
Ze względu na znaczenie dla sytuacji wewnętrznej w kraju, znana też jako bitwa decydująca (jap. 天下分け目の戦い tenka-wakeme no tatakai?).
Spis treści |
[edytuj] Przeciwnicy
Naprzeciw siebie stanęły dwie armie: wschodnia i zachodnia.
- Armia wschodnia (tōgun), pod przywództwem Ieyasu Tokugawy. W jej skład wchodzili m.in.:
Jej siły oblicza się na ok. 130 tys. żołnierzy, jednak nie wszystkie oddziały brały udział w bitwie.
- Armia zachodnia (seigun), koalicja zachodnich daimyō pod dowództwem Mitsunariego Ishidy, w skład której weszli m.in:
Jej siły wynosiły ok. 80 tys żołnierzy, ale podobnie jak w przypadku armii wschodniej, nie wszystkie oddziały wzięły udział w walce.
Oddziały Hideakiego Kobayakawy i Hiroie Kikkawy w decydującym momencie bitwy przeszły na stronę armii wschodniej.
[edytuj] Przebieg
Bitwa wybuchła 15 września 1600 r., gdy podczas ogromnej ulewy oddziały Fukushimy zmieniając swoje pozycje, wpadły na straż tylną Ukity. W ciężkich warunkach terenowych i w czasie deszczu armie rozpoczęły trwającą wiele godzin walkę.
Sytuacja armii zachodniej była lepsza dopóki wspomniane oddziały nie przeszły na stronę armii wschodniej. Zdrada zaowocowała pokaźnymi stratami w ludziach Konishiego i Ukity, które zostały niespodziewanie zaatakowane przez Hideakiego Kobayakawę. Po tym wydarzeniu panika ogarnęła armię zachodnią. Jednym z pierwszych, którzy uciekli był Mitsunari Ishida. Został złapany kilka dni później i publicznie stracony razem z Yukinagą Konishim i Ekei Ankokujim.
Bitwa otworzyła rodowi Tokugawa drogę do rzeczywistych rządów nad Japonią przez ponad 250 lat (epoka Edo), aż do drugiej połowy XIX wieku.
[edytuj] Lista dowódców
[edytuj] Armia wschodnia (siły Tokugawy)
- Tokugawa Ieyasu - 30 000 ludzi,
- Maeda Toshinaga -
- Date Masamune -
- Kato Kiyomasa - 3 000 ludzi,
- Fukushima Masanori - 6 000 ludzi,
- Hosokawa Tadaoki - 5 000 ludzi,
- Asano Yukinaga - 6 510 ludzi,
- Ikeda Terumasa - 4 560 ludzi,
- Kuroda Nagamasa - 5 400 ludzi,
- Kato Yoshiakira - 3 000 ludzi,
- Tanaka Yoshimasa - 3 000 ludzi,
- Todo Takatora - 2 490 ludzi,
- Mogami Yoshiaki -
- Yamauchi Katsutoyo - 2 058 ludzi,
- Hachisuka Yoshishige -
- Honda Tadakatsu - 500 ludzi,
- Terasawa Hirotaka - 2 400 ludzi,
- Ikoma Kazumasa - 1 830 ludzi,
- Ii Naomasa - 3 600 ludzi,
- Matsudaira Tadayoshi - 3 000 ludzi,
- Oda Nagamasu - 450 ludzi,
- Tsutsui Sadatsugu - 2 850, ludzi,
- Kanamori Nagachika - 1 140 ludzi,
- Tomita Nobutaka -
- Furuta Shigekatsu - 1 200 ludzi,
- Wakebe Mitsuyoshi -
- Horio Tadauji -
- Nakamura Kazutada -
- Arima Toyouji - 900 ludzi;
[edytuj] Armia zachodnia (siły Ishidy)
- Mōri Terumoto,
- Uesugi Kagekatsu,
- Maeda Toshimasa (brat Maeda Toshinaga),
- Ukita Hideie - 17 000 ludzi,
- Shimazu Yoshihiro - 1 500 ludzi,
- Kobayakawa Hideaki (defected) - 15 600 ludzi,
- Ishida Mitsunari - 4 000 ludzi,
- Konishi Yukinaga - 4 000 ludzi,
- Mashita Nagamori -
- Ogawa Suketada (defected) - 2 100 ludzi,
- Otani Yoshitsugu - 600 ludzi,
- Wakisaka Yasuharu (defected) - 990 ludzi,
- Ankokuji Ekei - 1 800 ludzi,
- Satake Yoshinobu -
- Oda Hidenobu -
- Chosokabe Morichika - 6 600 ludzi,
- Kutsuki Mototsuna (defected) - 600 ludzi,
- Akaza Naoyasu (defected) - 600 ludzi,
- Kikkawa Hiroie (defected) - 6 000 ludzi,
- Natsuka Masaie - 1 500 ludzi,
- Mori Hidemoto - 15 000 ludzi,
- Toda Katsushige - 1 500 ludzi,
- Sanada Masayuki -
[edytuj] Skutki
Bitwa pod Sekigaharą stała się przełomem w historii Japonii, wyniosła na szczyt władzy Tokugawę Ieyasu, który potrafił to zwycięstwo militarne przekształcić w hegemonię swojego rodu.
[edytuj] Miejsce bitwy
[edytuj] Bibliografia
- Jolanta Tubielewicz, Historia Japonii, Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław 1984, ISBN 83-04-01486-6
- J.W. Hall, Japonia od czasów najdawniejszych do dzisiaj, Państwowy Instytut Wydawniczy, warszawa 1979, ISBN 83-06-00205-9
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
