Bitwa pod Seonghwan
| Bitwa pod Seonghwan Wojna chińsko-japońska (1894-1895) |
|||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||
| Czas | 29 lipca 1894 | ||||||||||||||||
| Terytorium | okolice Asan, Korea | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo wojsk japońskich | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Bitwa pod Seonghwan - pierwsza bitwa lądowa wojny chińsko-japońskiej, stoczona 29 lipca 1894 roku pod wsią Seonghwan niedaleko miasta Asan w Korei, pomiędzy armią japońską a chińską.
Po wymuszonej przez Japończyków zmianie władzy w Korei 23 lipca 1894, stało się jasne, że starcie, do którego Chińczycy i Japończycy przygotowywali się od jakiegoś czasu, wzmacniając swe siły, jest nie do uniknięcia: obie strony dążyły do wyparcia przeciwnika z Korei, by zdobyć w niej pełnię wpływów. W trakcie wzmacniania sił doszło do potyczki morskiej pod Pungdo niedaleko Asanu, w której japońskie krążowniki zatopiły brytyjski transportowiec wiozący 1200 chińskich żołnierzy[1].
Wobec rozpoczęcia de facto walk, choć jeszcze nie de iure wojny, japońska Armia Cesarska wyruszyła z Seulu w celu zdobycia portowego miasta Asan. Chińczycy, obawiając się odcięcia nad brzegiem morza, zajęli silną pozycję na północny-wschód od Asanu, na wzgórzach koło Seonghwan. Naturalnie obronne pozycje za dwoma niewielkimi rzeczkami (na których zerwali mosty) wzmocnili usypując sześć redut, chronionych dodatkowo zasiekami[2]. Chińskie siły liczyły ok. 2500 żołnierzy[3] (nie dotarł następny tysiąc, który utonął w wyniku starcia pod Pungdo).
Generał Yoshimasa Oshima wyruszył na czele ok. 3 000 żołnierzy z 5. Dywizji i 9. Brygady z Seulu i 28 lipca dotarł pod Seonghwan[1]. Uderzając dwoma kolumnami, lewą która miała wykonać pozorowany atak pod dowództwem płk. Takedy i prawą, silniejszą, która pod jego osobistą komendą miała wykonać główne uderzenie[2]. Siły japońskie w nocy przeprawiły się przez rzekę, odparłszy chiński kontratak o 3 nad ranem i o 6 rano uderzyły na główne pozycje chińskie, zdobywając je ok. 7.30. Szybkie natarcie wojsk japońskich nie pozwoliło wycofać się Chińczykom w porządku na Ch'ŏnan[3]. Dobrze sprawiła się artyleria japońska, obezwładniając pozycje chińskie i japońscy oficerowie, którzy odważnie poprowadzili oddziały do ataku, choć wielu z nich zostało rannych[2].
Japończycy uderzyli następnie na Asan, spodziewając się tam zawziętej obrony w oparciu o mury miejskie, ale znaleźli otwarte bramy. Chińskie oddziały (ok. 1500 ludzi) bocznymi drogami przemknęły się na północ, dołączając do głównych sił chińskich koło Pjongjangu[2]. Wojska japońskie wróciły do Seulu 5 sierpnia. Ich łączne straty w kampanii wyniosły 39 zabitych (wliczając zmarłych z ran) i 49 rannych; chińskie wyniosły ok. 100 zabitych i 400 rannych[3]. Japończycy zdobyli 8 dział, znaczne zapasy żywności, amunicji i wiele flag[2].
Po bitwie oficjalnie została wypowiedziana wojna pomiędzy cesarzem Chin a cesarzem Japonii.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 The Sino-Japanese War and Partitioning. W: Bruce A. Elleman: Modern Chinese Warfare, 1795-1989. London i New York: Routledge, 2001, s. 97-98. ISBN 978-0415214742.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Zenone Volpicelli: The China - Japan War. New York: Charles Scribner's Sons, 1896, s. 106-110.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Jukichi Inouye: A Concise history of the war between Japan and China. Osaka i Tokyo: Z. Mayekawa i Y. Okura, 1895, s. 21-22.
