Bitwa pod Wesołówką

Bitwa pod Wesołówką II wojna światowa
Czas	30 lipca 1944
Miejsce	Wesołówka
Wynik	rozbicie batalionu AK
Strony konfliktu Polskie Państwo Podziemne III Rzesza Dowódcy kpt. "Swojak" (Ignacy Zarobkiewicz) płk. Erich Lümmer Siły I batalion AK "Sandomierz" ok. 200 osób jednostki 18 Dywizji Artylerii, żandarmeria 3000 żołnierzy Straty 60 zabitych w walce i rozstrzelanych 8 zabitych, 10 rannych

Bitwa pod Wesołówką - bitwa stoczona 30 lipca 1944 przez I batalion AK "Sandomierz" dowodzony przez kpt. "Swojaka" (Ignacy Zarobkiewicz) zmobilizowany w ramach Akcji Burza, a 18 Dywizją Artylerii Wehrmachtu wspieraną przez oddziały żandarmerii z Sandomierza.

I batalion

I batalion "Sandomierz" został odtworzony przez podobwód Sandomierz AK w ramach przygotowania do Akcji Burza, był on częścią 2 Pułku Piechoty Legionów AK wchodzącego w skład odtwarzanej 2 Dywizji Piechoty Legionów AK "Pogoń".

Koncentrację I batalionu wyznaczono na dzień 26 lipca 1944 w rejonie młyna wodnego w Pęczynach. I batalion zorganizowany był w 3 kompanie piechoty, 21-osobowy pluton BCh i 17-osobowy pluton NSZ. Łącznie batalion liczył ok. 180-200 żołnierzy z czego 50% uzbrojona w 1 ckm, 2 lkm, 1 rkm, 7 stenów, 35 karabinów, kilkadziesiąt pistoletów, 2 piaty, 50 granatów.