Bitwa pod Wrocławiem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Bitwa pod Wrocławiem
wojna siedmioletnia
Bataille de Breslau.jpg
Czas 22 listopada 1757
Miejsce Wrocław
Terytorium Śląsk, Polska
Wynik zwycięstwo austriackie
Strony konfliktu
Flag of Prussia (1750).gif Prusy Cesarstwo Austriackie Austria
Dowódcy
August Wilhelm książę Brunszwik-Bevern książę Karol Lotaryński
Siły
28 400 ludzi (20 700 piechoty, 7700 kawalerii, 80 dział) 83 606 ludzi (60 381 piechoty, 23 225 kawalerii, 220 dział)
Straty
6000 ludzi 5600 ludzi
Wojna siedmioletnia

Minorka - Lovosice - Reichenberg - Praga - Kolin - Plassey - Hastenbeck - Groß-Jägersdorf - Moys - Cap-Français - Rochefort - Rossbach - Wrocław - Lutynia - Krefeld - Domstadtl - Sarbinowo - Hochkirch - Bergen - Kije - Minden - Kunowice - Hoyerswerda - Lagos - zatoka Quiberon - Maxen - Miśnia - Landeshut - Carrickfergus - Warburg - Legnica - Kloster Kamp - Torgau - Belle Île - Vellinghausen - Burkatów - Wilhelmstahl - Freiberg - Gwadelupa - Martynika - Hawana - Manila - Buxar

Bitwa pod Wrocławiem (22 listopada 1757) miała miejsce w trakcie III wojny śląskiej (Wojna siedmioletnia).

Książę von Bevern na czele swojej armii śląskiej pod naporem Austriaków księcia Karola wycofał się w kierunku Wrocławia. Austriacy rozpoczęli ostrzał artyleryjski oszańcowanego obozu pruskiego, a następnie uderzyli na niego z 5 stron. Prusacy bronili się dzielnie, ponieśli jednak ciężkie straty i w nocy wycofali się do Wrocławia.

Do obrony twierdzy skierowano 10 batalionów pruskich pod dowództwem generała Johanna Georga von Lestwitza. Austriacy rozpoczęli oblężenie miasta.

Austriacki generał Nádasdy miał nadzieję na to, że nastawiona w większości pro-austriacko ludność miasta ułatwi mu wkroczenie do Wrocławia. Istotnie mieszkańcy naciskali Lestwitza na opuszczenie miasta. Morale obrońców było bardzo niskie, co wynikało z faktu, iż przeważająca część żołnierzy armii śląskiej była pochodzenia saskiego. 25 listopada Lestwitz skapitulował za cenę swobodnego odwrotu. Za poddanie miasta został potem uwięziony i w areszcie przebywał niemal do konca życia.

Żołnierze odchodząc sprzedawali swoją broń i wyposażenie. Tylko niewielu (271 oficerów i 328 szeregowych) ruszyło w kierunku Głogowa, gdzie zasiliło armię pruską, reszta oddziałów została rozwiązana (490 oficerów, 3737 szeregowych).

[edytuj] Zobacz też

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty