Blacha
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Blacha – wyrób hutniczy, którego grubość jest znacznie mniejsza od długości i szerokości. Grubości blach leżą w granicach od dziesiątych części milimetra do kilkudziesięciu milimetrów.
Blachy mogą być gładkie lub posiadać fakturę powierzchniową. Blachy dostarczane są w postaci płaskich arkuszy lub taśm zwiniętych w kręgi.
Grubość blach podwójnie walcowanych 0,1 - 0,17 mm; pojedynczo walcowanych 0,17 - 0,49 mm.
[edytuj] Rodzaje blach
Podział ze względu na grubość:
- bardzo cienka blacha, o grubości setnych lub nawet tysięcznych części milimetra, nazywana jest folią
- blacha cienka – blacha o grubości do 5 mm[potrzebne źródło]
- blacha gruba – blacha o grubości powyżej 5 mm[potrzebne źródło]
Wg Normy PN-EN 10079: 2009:
- blacha cienka - blacha o grubości do 3 mm
- blacha gruba - blacha o grubości równej lub większej 3 mm
Inne:
- blacha falista
- blacha trapezowa - o fali w kształcie trapezu.
- blacha żeberkowa - blacha z odwalcowanym jednostronnie wzorem
- blacha ocynowana, blacha biała - blacha stosowna głównie do produkcji puszek stalowych, blacha zimnowalcowana pokryta elektrolitycznie warstwą cyny
- blacha platerowana - blacha otrzymywana przez jedno- lub dwustronne platerowanie