Blenda (architektura)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Blenda (niem. blende ślepe okno, ślepa wnęka) – płytka wnęka w ścianie, o wykroju arkady lub okna, stosowana przede wszystkim w celach estetycznych, rzadziej do odciążenia ściany.
Blendy charakterystyczne były dla architektury gotyckiej, często stosowane jako dekoracja szczytów, mogły być tynkowane na biało lub wypełnione malowanym maswerkiem imitującym laskowania okien.
-
Blendy umieszczone na gotyckiej wieży Kościoła Farnego w Sierpcu.
-
blenda stargardzka na wieży północnej Kolegiaty NMP w Stargardzie
-
Blendy w fasadzie zachodniej katedry w Królewcu
[edytuj] Bibliografia
- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 26. ISBN 83-85001-89-1.
