Bloodhound Gang

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Bloodhound Gang
The Bloodhound Gang.jpg
Bloodhound Gang podczas koncertu.
Rok założenia 1992
Pochodzenie  Stany Zjednoczone
Gatunek crossover, comedy rock, rapcore, punk rock
Aktywność od 1991
Wytwórnia płytowa Cheese Factory Records (1994-95)

Columbia Records (1995)
Republic Records (1996)
Geffen Records (od 1996)
Jimmy Franks Recording Company (od 1997)

Powiązania Wolfpac
Federal Moguls
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Bloodhound Gang – amerykański zespół grający muzykę rock z domieszką muzyki elektronicznej, hip-hopu i punk rocka. Założony został w 1992 roku przez Jimmy'ego Popa i Daddy Long Legs. BHG słynie przede wszystkim ze swoich specyficznych i humorystycznych tekstów piosenek, zabawnych teledysków oraz niecodziennego zachowania na scenie. Szacuje się, iż zespół sprzedał dotąd ponad 5 000 000 swoich płyt na całym świecie.

Zespół Bloodhound Gang jest często gościem programu "Viva la Bam" emitowanego na antenie MTV. Jego członkowie są kolegami Bama Margery, założyciela programu "Viva la Bam", który wystąpił także w teledysku do ich utworu "Foxtrot Uniform Charlie Kilo"[1].

Spis treści

[edytuj] Historia

[edytuj] Początki

Zespół powstał na początku roku 1992 z inicjatywy Daddy Long Legs w Pensylwanii i na początku nazywał się Bang Chamber 8 (zespół wydał później demo o tym samym tytule)[2]. Początkowo duet składał się z Daddy Long Legs i Jimmy'ego Popa, którzy spotkali się w Perkiomen Valley High School[2].

Pierwszy występ zaliczyli w domu Evila Jareda Hasselhoffa, z którym Jimmy był zaprzyjaźniony od 1993 roku. Z takich krótkich, nieoficjalnych występów, nieudolnych prób, improwizacji, powstało Just Another Demo. W tym czasie BHG dało kilka comiesięcznych koncertów w elitarnym klubie CBGB's w Nowym Jorku.

W kwietniu 1994 zespół wydał swoje kolejne demo The Original Motion Picture Soundtrack to Hitler's Handicapped Helpers, co zaowocowało kontraktem z wytwórnią płytową Cheese Factory Records[3]. Latem tego samego roku Jimmy wystąpił w skonstruowanym niezależnie przez filmowca amatora Kurta Fitzpatricka filmie The Chick That Was Naked. Soundtrack do tego filmu zawierał jedną z piosenek BHG.

W listopadzie 1994 grupa wydał EP-kę – Dingleberry Haze[3][4][5].

[edytuj] Okres Use Your Fingers

W marcu 1995 zespół podpisał kontrakt z wytwórnią płytową Columbia Records, która wydała pierwszy album – Use Your Fingers[5]. BHG rozpoczynają trasę po USA. W międzyczasie grupę opuszczają Daddy Long Legs i M.S.G., zaś ich miejsce w ostatniej chwili zajmują Evil Jared Hasselhoff i Tard-E-Tard, który wraz ze Skipem O'Pot2Musem opuszczają zespół po zakończeniu trasy koncertowej po Stanach Zjednoczonych.

[edytuj] Okres One Fierce Beer Coaster

W marcu 1996 grupa wydaje swój drugi album długogrającyOne Fierce Beer Coaster, wydany przez Cheese Factory Records (później Republic Records) i ponowiony przez Geffen Records w roku 1998. Album zawierał całkiem nowe brzmienie, gdyż zespół od koncepcji rapu przeszedł do rapcore'u, a nawet dynamicznego rocka, co zaskarbiło im sobie wielu nowych fanów[6]. Album zawierał wiele hitów, m.in. Fire Water Burn, które pojawiło się na ścieżce dźwiękowej do filmu Fahrenheit 9.11 z 2004 roku[6][7]. Latem 1996 Jimmy wystąpił w filmie Kurta Fitzpatricka pt. Kin, w którym to ponownie użyto kilku piosenek BHG w soundtracku.

[edytuj] Okres Hooray for Boobies

29 lutego 2000 roku zespół wydał trzeci swój album – Hooray for Boobies. Grupa odbyła dwie trasy koncertowe po Europie, promujące album. Dwa utwory z albumu, "The Bad Touch i Along Comes Mary zdobyły wysokie miejsca na listach przebojów – przede wszystkim w Niemczech. Album rozszedł się w kilku milionach egzemplarzy. Kilka utworów znalazło się na soundtrackach do filmów[8].

[edytuj] One Fierce Beer Run

W 2003 roku zespół wydał DVD pt. One Fierce Beer Run, ukazujące zespół podczas trasy promującej album One Fierce Beer Coaster[9].

[edytuj] Okres Hefty Fine

Ostatni jak na razie album grupy został wydany w dniu 27 września 2005 roku. Pierwotny tytuł płyty, Heavy Flow, został skasowany i zmieniony na Hefty Fine gdy okazało się, że Moby nagrał w międzyczasie piosenkę o takim właśnie tytule. Pierwszy singel z płyty, Foxtrot Uniform Charlie Kilo zdobył sobie dużą popularność, zarówno w USA jak i w Europie. Uhn Tiss Uhn Tiss Uhn Tiss (które zostało wykorzystane w reklamie firmy Blaupunkt) błyskawicznie pojawiło się wraz z ocenzurowanym teledyskiem na MTV i kilku innych muzycznych kanałach telewizyjnych. Ostatni singel z płyty, No Hard Feelings szybko dostał się do elitarnej listy utworów reprezentujących nowy nurt rockowy pt. Modern Rock Top 50. Piosenka "Pennsylvania" miała na celu popularyzację stanu Pensylwania na całym świecie, jego obyczajów itp. W utworze Something Diabolical można usłyszeć głos Ville Valo, wokalisty zespołu HIM[10].

W tym czasie grupa zaczyna występować w programie Bama Margery pt. "Viva la Bam" oraz "Jackass"[11]. Bam Margera jest gościem na teledysku do piosenki "Foxtrot Uniform Charlie Kilo". Niektórzy członkowie zespołu (jak np. Jimmy Pop i Evil Jared Hasselhoff) zaliczyli również występy w takich programach jak CKY4, The Howard Stern Show i Dudesons.

[edytuj] Kontrowersje

Kontrowersje wokół tekstów piosenek BHG zaczęły się już na płycie One Fierce Beer Coaster, kiedy to Geffen Records odmówiło wydania na płycie utworu "Yellow Fever", gdyż jego tekst traktował o odbywaniu stosunku z Azjatką. Mimo, iż Jimmy Pop bronił zespół, podając za argument fakt, iż celem zespołu był żart i prosił, by nie brać tekstu poważnie, Geffen nie ugiął się i utwór możemy usłyszeć jedynie na pierwotnej wersji wydanej przez Republic Records z roku 1996.

Evil Jared Hasselhoff podczas występu w programie TV Total w niemieckiej stacji ProSieben w pewnej chwili wstał z kanapy zajmowanej przez zespół, wyszedł na środek studia i zdarł z siebie ubranie i przybrał postać herkulesa. Scena ta obiegła całe Niemcy i świat muzyczny. Na zakończenie programu Evil Jared Hasselhoff mimo sprzeciwów prowadzącego wyciągnął przez rozporek jądro i miał na nim namalowane logo programu. W trakcie programu zespół razem z gospodarzem programu wykonał utwór Foxtrot Uniform Charlie Kilo zmieniając tekst w drugiej zwrotce piosenki.

Kilka teledysków zespołu (m.in. Uhn Tiss Uhn Tiss Uhn Tiss i The Bad Touch) zostało wydanych w dwóch wersjach – ocenzurowanej i nieocenzurowanej po to, by zaakcentować fakt, iż teledyski BHG są dość obraźliwe i obfitują w pornografię.

[edytuj] Skład

Evil Jared Hasselhoff

[edytuj] Obecni członkowie

[edytuj] Byli członkowie

[edytuj] Dyskografia

[edytuj] Demo

[edytuj] Albumy

[edytuj] Single

[edytuj] Wideografia

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty