Boeing 377 Stratocruiser
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Boeing 377 Stratocruiser | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Boeing |
| Typ | pasażerski |
| Historia | |
| Data oblotu | 8 lipca 1947 |
| Egzemplarze | 56 |
| Liczba wypadków • w tym katastrof |
140 13 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | Pratt & Whitney R-4360 |
| Moc | 4 x 3 210 kW |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 43,05 m |
| Długość | 33,63 m |
| Wysokość | 11,66 m |
| Masa | |
| Własna | 37 876 kg |
| Startowa | 67 133 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 0,50 Ma (603 km/h) |
| Prędkość przelotowa | 0,40 Ma (483 km/h) |
| Pułap | 9 800 m |
| Zasięg | 6 760 km |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 63 - 84 | |
Boeing 377 Stratocruiser – luksusowy powojenny samolot dalekiego zasięgu z czterema tłokowymi silnikami gwiazdowymi. Jest to cywilna wersja samolotu Boeing C-97 Stratofreighter.
[edytuj] Użytkownicy
- American Overseas Airlines
- Northwest Airlines
- Pan American World Airways
- Transocean Air Lines
- United Airlines
|
|||||||||||