Bogdan Jański
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: Spuściznę. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Sługa Boży Bogdan Teodor Jański (ur. 26 marca 1807 w Lisowie k. Grójca, zm. 2 lipca 1840 w Rzymie) – polski ekonomista, założyciel Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
[edytuj] Nauka
W 1822 r. Bogdan Jański ukończył Szkołę Wojewódzką Ojców Benedyktynów w Pułtusku, gdzie pracował przez rok jako nauczyciel matematyki i języków obcych. W 1825 r. rozpoczął studia prawnicze, ekonomiczne i filozoficzne w Królewskim Uniwersytecie w Warszawie. W 1828 r. wygrał konkurs na profesora Politechniki Warszawskiej. Otrzymał stypendium rządowe na to stanowisko oraz zalecenie odbycia podróży naukowej po Europie (Paryż, Berlin, Londyn). W przeddzień wyjazdu, 23 października 1828, wziął ślub w Pękowie z Aleksandrą Zawadzką.
[edytuj] Emigracja
W 1828 r. po wyjeździe do Paryża wstąpił do saintsimonistów. Podczas powstania listopadowego dostał od Rządu Narodowego zadanie tajnego korespondenta w prasie zachodniej. W 1831 r. po upadku powstania postanowił pozostać na emigracji. W Paryżu zaprzyjaźnił się z Adamem Mickiewiczem.
[edytuj] Odnowa duchowa
Od 1832 r. Bogdan Jański zaczął powracać do Kościoła katolickiego. W 1832 r. zerwał z saintsimonizmem, odbył spowiedź generalną (1834-1835) i przyjął pierwszą Komunię św. (24 listopada 1834). W grudniu 1834 razem z Adamem Mickiewiczem założył stowarzyszenie Braci Zjednoczonych, które przetrwało jedynie pół roku. W czerwcu 1835 razem z Adamem Celińskim, Piotrem Semenenką i Leonem Przecławskim założył nowe bractwo Służbę Narodową, którego celem miało być wprowadzanie zasad chrześcijańskich w życiu publicznym i prywatnym. Służba Narodowa niedługo po powstaniu się rozpadła. 17 lutego 1836 założył tzw. Domek Jańskiego. W 1837 r. wysłał swoich uczniów – Piotra Semenenkę i Hieronima Kajsiewicza – do Rzymu, aby tam założyli nowy dom oraz aby zdobyli wykształcenie teologiczne. Mimo problemów zdrowotnych Bogdan Jański 24 stycznia 1840 wyruszył do Rzymu. Podupadł jeszcze bardziej na zdrowiu i 28 maja 1840 otrzymał sakrament namaszczenia chorych. Zmarł 2 lipca 1840. Został tymczasowo pochowany na cmentarzu św. Wawrzyńca w Rzymie (obecny cmentarz Campo Verano). Na tablicy grobowej umieszczono napis: Tu spoczywa mający zmartwychwstać ś.p. Bogdan Jański, pierwszy jawny pokutnik i apostoł emigracji polskiej we Francji. 23 stycznia 1956 jego prochy przeniesiono do kościoła świętego Sebastiana za murami w Rzymie.
Zachował się testament Jańskiego, który podyktował Edwardowi Duńskiemu na tydzień przed śmiercią. Stanowił on program dla wspólnoty, którą stworzył. Według założeń autora powinna ona posiadać kleryków z wyższymi święceniami, a miejscem ich pracy powinno być polskie środowisko emigracyjne. Sugerował otworzenie w Paryżu biblioteki, szkoły zawodowej, szpitala, seminarium duchownego, szkoły dla artystów dla Polaków. Szczególnie ważnym elementem programu były zabiegi mające na celu nawrócenie emigracyjnej lewicy oraz masonerii[1].
[edytuj] Proces beatyfikacyjny
W 2006 roku w diecezji płockiej jej ówczesny ordynariusz bp Stanisław Wielgus zainaugurował proces beatyfikacyjny Bogdana Jańskiego. Jego następca – bp Piotr Libera zakończył diecezjalną fazę procesu 19 kwietnia 2008. Obecnie wszystkie akta zostały wysłane do Stolicy Apostolskiej.
[edytuj] Zobacz też
- pomnik Bogdana Jańskiego w Poznaniu
- święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
- modlitwa za pośrednictwem świętego
Przypisy
- ↑ Wyższa Szkoła Zarządzania i Przedsiębiorczości im. Bogdana Jańskiego w Łomży: Patron Szkół: Bogdan Teodor Jański. Lomza.janski.edu.pl. [dostęp 2010-08-12].
