Bogumiła Wander
| Bogumiła Wander | |
| Data i miejsce urodzenia | 7 października 1943 Kalisz |
| Zawód | prezenterka, dziennikarka |
Bogumiła Wander (ur. 7 października 1943 w Kaliszu) – polska spikerka i prezenterka Telewizji Polskiej, reżyser filmów dokumentalnych.
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Jedna z najbardziej rozpoznawalnych twarzy telewizji w czasach PRL. Ceniona za profesjonalizm, elegancję i nienaganną dykcję. Jest absolwentką wydziału historii Uniwersytetu Łódzkiego i dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim.
Rozpoczynała karierę w Łódzkim Ośrodku TVP, do którego trafiła w drodze konkursu organizowanego pod koniec lat 60. W krótkim czasie dostrzeżono jej talent oraz urodę i zatrudniono w ośrodku warszawskim. Od połowy lat 70. XX wieku zapowiadała na żywo programy w TVP1 i TVP2, a po zróżnicowaniu obu anten w latach 80. pozostała w TVP1. W roku 1979 przerwała pracę w telewizji, wyjeżdżając z mężem do Brukseli. Powróciła w roku 1982. W późniejszych latach, obok pracy jako spikerka, zajęła się również również produkcją telewizyjną o tematyce artystycznej i przygotowaniem cyklicznego magazynu baletowego Życie na pointach. W 1987 r. wzięła udział w realizacji filmu Barbary Sass pt. W klatce, grając w epizodzie samą siebie.
[edytuj] Filmografia
- 1987: "W klatce" – obsada aktorska[1]
- 1997: Conrad Drzewiecki o sobie. To nie ja, to taniec – realizacja i scenariusz Bogumiła Wander, zdjęcia Grzegorz Szczygielski, produkcja TVP 1,
- 1998: Andrzej Strumiłło. A-4 dziennik rysowany – reżyseria i scenariusz Bogumiła Wander, zdjęcia Grzegorz Szczygielski, produkcja TVP 1.
Pracowała na stanowisku prezentera najdłużej ze "starej gwardii" spikerów telewizyjnych, do roku 2003[2]. Prowadziła także wiele dużych imprez, m.in. Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu czy festiwal w Sopocie.
Prywatnie jest żoną Krzysztofa Baranowskiego. Jest członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, pracując w jego zarządzie warszawskim.
