Bogusław Baniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Bogusław Baniak
Boguslaw Baniak 2011.jpg
Imię i nazwisko Bogusław Baniak
Data i miejsce
urodzenia
23 września 1958
Pyrzyce, Polska
Informacje klubowe
Obecny klub Miedź Legnica (trener)
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1976–1986

1986-1988
Pogoń Szczecin
Energetyk Gryfino
Pierikos Katerina
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1990
1993

1995


1997
1997-1998
1999–2000
2001–2002
2003–2004
2005–2007
2007
2007–2009
2010
2011
2011–
Pogoń Szczecin
Amica Wronki
Stal Rzeszów
Stilon Gorzów
Błękitni Stargard
Stal Rzeszów
Chemik Police
Pogoń Szczecin
Odra Opole
Lech Poznań
Pogoń Szczecin
Kujawiak Włocławek
Pogoń Szczecin
Warta Poznań
Motor Lublin
Warta Poznań
Miedź Legnica

Bogusław Baniak (ur. 23 września 1958 w Pyrzycach) – polski piłkarz i trener piłkarski aktualnie zatrudniony w I-ligowej Miedzi Legnica[1].

[edytuj] Biografia

Jest absolwentem Instytutu Kultury Fizycznej Uniwersytetu Szczecińskiego (1977-81). Dyplom trenera piłkarskiego II. klasy zdobył w AWF w Katowicach u Antoniego Piechniczka, a I. klasy w 1990 w AWF w Warszawie. W Akademii Trenerów na warszawskiej AWF 26 kwietnia 2007 roku uzyskał certyfikat UEFA Pro Licence.

Od 1976 roku był zawodnikiem Pogoni Szczecin (rok spędził w Gryfinie będąc wypożyczonym do tamtejszego Energetyka). W latach 1986-88 grał w greckim klubie Pierikos Katerina. Poważna kontuzja (złamanie kości piszczelowej) zakończyła jego karierę piłkarską.

Powrócił do Pogoni i zajął się szkoleniem rezerw. W 1990 wspólnie z Włodzimierzem Obstem prowadził pierwszą drużynę. Później był asystentem Eugeniusza Różańskiego, Leszka Jezierskiego, Jerzego Kasalika i Romualda Szukiełowicza.

W 1993 objął na krótko prowadzenie wronieckiej Amiki, z którą awansował do I ligi. Następnie trenował Stal Rzeszów, Stilon Gorzów, Błękitnych Stargard i jeszcze raz Stal Rzeszów. W 1997 poprowadził Chemika Police a od lipca 1997 samodzielnie pierwszy zespół Pogoni Szczecin, później Odrę Opole. Od kwietnia 2001 do 29 września 2002 był szkoleniowcem II-ligowej wówczas poznańskiej "Lokomotywy", którą uratował przed spadkiem do III ligi i z którą w następnym sezonie awansował do ekstraklasy. Po zwolnieniu ze stanowiska w Poznaniu, od 1 lipca 2003 ponownie znalazł zatrudnienie w Pogoni i był to kolejny klub, który pod jego wodzą awansował do I ligi. Szczecińską drużynę prowadził do 8 października 2004 (dwie pierwsze kolejki w ekstraklasie razem z czeskim szkoleniowcem Pavlem Malurą). Następnie był dyrektorem Wydziału Sportu w szczecińskim Urzędzie Miejskim. 7 lutego 2005 został zatrzymany przez policję za jazdę pod wpływem alkoholu, po czym oddał się do dyspozycji ówczesnego prezydenta miasta Mariana Jurczyka[2].

Od 12 kwietnia 2005 do 1 lutego 2007 trenował ekipę Kujawiaka-Hydrobudowy Włocławek (od wiosny 2006 zm. nazwy na Zawisza Bydgoszcz S.A.; drużyna rozwiązana 1 lutego 2007).

21 marca 2007 Baniak został po raz kolejny trenerem szczecińskiej Pogoni zastępując Czecha Libora Palę. Podpisał kontrakt ważny do czerwca 2008 roku lecz prowadził ją jedynie do końca przygody drużyny Ptaka w ekstraklasie w sezonie 2006/2007.

20 września 2007 został trenerem Warty Poznań. 19 września 2009 przeszedł zawał serca[3]. Po powrocie do zdrowia poznańską drużynę prowadził do 15 grudnia 2009. 3 lutego 2010 został szkoleniowcem Motoru Lublin. W rundzie wiosennej sezonu 2010/2011 był ponownie trenerem Warty Poznań. W sezonie 2011/2012 prowadził Miedź Legnicę, z którą awansował na zaplecze ekstraklasy[4].

Przypisy

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty