Bogusław Sochnacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Bogusław Sochnacki
Data i miejsce urodzenia 14 października 1930
Katowice, Polska 
Data i miejsce śmierci 26 lipca 2004
Łódź, Polska 
Zawód aktor
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Bogusław Sochnacki w Wikicytatach
Grób Bogusława Sochnackiego na Cmentarzu Komunalnym na Dołach w Łodzi, 21 maja 2007
Gwiazda Bogusława Sochnackiego w łódzkiej Alei Gwiazd

Bogusław Sochnacki (ur. 14 października 1930 w Katowicach, zm. 26 lipca 2004 w Łodzi) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Debiutował na planie filmu Dwie brygad, będąc na pierwszym roku Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Łodzi, którą ukończył w 1953. W tym samym roku zaangażował się do Teatru Ziemi Rzeszowskiej, gdzie pracował do 1957. Jego ostatnią rolą zagraną w tym teatrze była rola poety w "Weselu" Stanisława Wyspiańskiego w reż. Hugona Morecińskiego 1957.

W 1957 przeniósł się do Łodzi i zaangażował do Teatru Satyry (1957–1958) i Teatru im. Stefana Jaracza, gdzie grał do sezonu 1962–1963. W 1960 zagrał rolę Jana w "Pierwszym dniu wolności" Leona Kruczkowskiego.

W 1963 został aktorem Teatru Nowego w Łodzi, gdzie stworzył najznaczniejsze swoje teatralne kreacje, m.in. Nicka w Marii Stuart J. Słowackiego (1963), kapitana w Indyku Sławomira Mrożka (1964), bohatera w Kartotece Tadeusza Różewicza (1967), sędziego Durejkę w Pierścieniu Wielkiej Damy Cypriana Kamila Norwida (1968), Dantona w Sprawie Dantona Stanisławy Przybyszewskiej (1970), Delamarche'a w Ameryce Franza Kafki (1971), Rogożyna w Idiocie Fiodora Dostojewskiego, tytułową rolę w dramacie Karola Huberta Rostworowskiego Judasz z Kariothu (1972), Kubusia Fatalistę w widowisku opartym na powieści Denisa Diderota (1974), Hufnagla w Operetce Witolda Gombrowicza (1975), Judasza w Dialogus de passione w reż. Kazimierza Dejmka, Garbusa w dramacie Sławomira Mrożka pod tym samym tytułem (1975) i Natana w Sędziach Stanisława Wyspiańskiego (1978). W 1980 powrócił do Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi.

Bogusław Sochnacki na ekranie filmowym i telewizyjnym zagrał kilkadziesiąt ról, a w teatrze ponad 150. W ostatnim sezonie można go było oglądać w Skórze węża Tennessee Williamsa w reż. Mariusza Grzegorzka i Romeo i Julii Williama Szekspira w reż. Waldemara Zawodzińskiego w Teatrze Jaracza, a także w roli Kalmity w Chłopcach Stanisława Grochowiaka w reż. Marka Pasiecznego w Teatrze Nowym. Za tę ostatnią otrzymał nagrodę "Srebrnego Pierścienia".

Od 1975 był także wykładowcą Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi, gdzie wykładał sceny wierszem i sceny prozą. Zwolennik wierności intencjom autora i głębokiej analizy tekstów. Był zawsze przygotowany do zajęć, które prowadził z wielkim zaangażowaniem, przez co zyskał sobie sympatię studentów, którzy nazywali go "Sochą". Mówił o sobie, że ten pseudonim oddaje jego charakter – solidność, zaangażowanie, traktowanie zawodu nadzwyczaj serio, bez stosowania taryfy ulgowej.

Spoczywa w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Komunalnym na Dołach w Łodzi (kwatera XI, rząd 35, grób 21).

23 kwietnia 2012 odsłonięto jego gwiazdę w Alei Gwiazd na ulicy Piotrkowskiej w Łodzi[1].

[edytuj] Filmografia

[edytuj] Ordery, odznaczenia i nagrody

  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1998)
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1985)
  • Złoty Krzyż Zasługi (1973)
  • Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966)
  • Odznaka Zasłużony Działacz Kultury (1982)
  • Honorowa Odznaka województwa łódzkiego (1973)
  • Odznaka "Za zasługi dla miasta Łodzi" (1999)
  • "Srebrny Pierścień" – nagroda za rolę Rogożyna w "Idiocie" (1972)
  • "Srebrny Pierścień" – nagroda za rolę Kalmity w "Chłopcach" Stanisława Grochowiaka (2004)
  • Nagroda ZASP im. Janusza Warmińskiego na Festiwalu Słuchowisk Polskiego Radia w Bolimowie za rolę Kokoszkiewicza w słuchowisku "Jestem zabójcą" Aleksandra Fredry (1998)

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. ↑ Łukasz Kaczyński: Gwiazda Bogusława Sochnackiego w łódzkiej Alei Sław. lodzkie.naszemiasto.pl. [dostęp 2012-04-25].
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Bogusław_Sochnacki&oldid=31196710”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty