Bootstrap (elektronika)

Bootstrap (od ang. "pull oneself up by one's bootstraps" - pomagać sobie samemu) to idea rozwiązania układowego stosowana w elektronice analogowej do zwiększenia impedancji wejściowej układu. Realizowana jest poprzez wprowadzenie dodatniego sprzężenia zwrotnego, na tyle słabego, by układ zachował stabilność.

Bootstrap był niezbędny we wczesnych konstrukcjach wzmacniaczy, ze względu na małą impedancję ówczesnych tranzystorów. Dopracowanie technologii produkcji oraz wprowadzenie do powszechnego użytku tranzystorów polowych zmniejszyło potrzebę stosowania tego rozwiązania. Wadą układu jest ryzyko wystąpienia niestabilności oraz większe niż w układach z ujemnym sprzężeniem zwrotnym szumy.