Borch III
Borch III - polski herb hrabiowski.
Spis treści |
[edytuj] Opis herbu
Na tarczy pięciodzielnej z poprzecznym pasem (niezakrywającym V pola) przez środek w polu I herb Pomorza złożony z 9 pól: w I złotym gryf kaszubski czarny w lewo, w II błękitnym gryf szczeciński czerwony, w III srebrnym gryf pomorski czerwony, w IV srebrnym wendyjski gryf w pasy zielone i czerwone w lewo, w V w pas od góry w polu czerwonym pół gryfa srebrnego, od dołu szachownica srebrno-błękitna, w VI czerwonym smok srebrny z podwiniętym ogonem, w VII złotym gryf czarny w lewo ze skrzydłem srebrnym, w VIII złotym dwa ostrzewia (pnie sękate) czerwone ukośnie skrzyżowane z różą czerwoną w każdym skrzyżowaniu, w IX czerwonym krzyż srebrny z rozdartymi ramionami.
W polu II błękitnym mitra książęca.
W polu III błękitnym dwa miecze ukośnie skrzyżowane ostrzami na dół.
W polu IV czerwonym gryf srebrny inflancki.
W polu V złotym trzy kawki czarne (dwie i jedna - jak w herbie Borch I).
Na pasie srebrnym z prawej strony napis w dwóch wierszach: TRES IN UNO, z lewej trójkąt złoty wierzchołkiem do góry.
Nad tarczą korona hrabiowska, a nad nią trzy hełmy:
I w koronie baronowskiej niemieckiej, a nad nim kawka czarna między dwoma czarnymi orlimi skrzydłami.
II w koronie baronowskiej francuskiej, a nad nią pół gryfa czarnego w lewo.
III w czapce mistrza inflanckiego pół gryfa białego.
Z prawej strony tarczę podtrzymuje Krzyżak z dwoma skrzyżowanymi mieczami w prawej ręce, w lewej trzymający błękitną chorągiew z krzyżem kawalerskim złotym, w lewej zaś biały orzeł z głową w lewo, w lewej łapie trzymający chorągiew z literami SR (skrót od Sigismundus Rex).
Z hełmów[1] zwiesza się czerwony płaszcz podbity gronostajem, osłaniający cały herb.
Pod tarczą wstęga z dewizą: OMNE TRINVM PERFECTVM (wszystko złożone z trzech jest doskonałe)[2].
[edytuj] Najwcześniejsze wzmianki
Nadany z tytułem hrabiowskim za Zygmunta Augusta. Potwierdzony w 1781 w cesarstwie niemieckim, w 1845 zaś w Królestwie Polskim.
[edytuj] Herbowni
- Borch
[edytuj] Znani herbowni
[edytuj] Bibliografia
- Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 209.
[edytuj] Zobacz też
herbarz, heraldyka, lista herbów
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Taki układ płaszcza względem koron jest nieprawidłowy z punktu widzena heraldyki, patrz płaszcz heraldyczny
- ↑ Istnieje inny wizerunek herbu Borch III, z herbarza Baltishes Wappenbuch, w którym korony są wszystkie hrabiowskie, zaś orzeł-trzymacz jest czarny, z berłem złotym. Możliwe, że wizerunek taki powstał na potrzeby niemieckiej lub rosyjskiej heroldii.
|
|
 |
|
|
|
|
|||||||
|
|||||||||||||||||||||||
