Borowiec olbrzymi
| Borowiec olbrzymi | |
| Nyctalus lasiopterus[1] | |
| (Schreber, 1780) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | nietoperze |
| Rodzina | mroczkowate |
| Rodzaj | Nyctalus |
| Gatunek | borowiec olbrzymi |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Borowiec olbrzymi (Nyctalus lasiopterus) - gatunek nietoperza z rodziny mroczkowatych. Największy nietoperz Europy o rozpiętości skrzydeł do 45 cm.
Spis treści |
[edytuj] Występowanie
Występuje głównie w południowej i wschodniej części kontynentu, liczny na Półwyspie Iberyjskim i w Grecji, lokalna populacja zasiedla też pogranicze Słowacji i Węgier, licznie notowany w niektórych regionach europejskiej części Rosji. W Polsce tylko jedno dobrze udokumentowane stwierdzenie - czaszkę tego nietoperza wypreparowano z wypluwki sowy płomykówki w Królikowie (południowa Wielkopolska); obecnie znajduje się ona w zbiorach Zakładu Badania Ssaków Polskiej Akademii Nauki w Białowieży. Ponadto istnieje nieudokumentowane stwierdzenie tego gatunku z krakowskiej dzielnicy Bielany (złowienie jednego samca wylatującego ze strychu klasztoru), dokonane przez znanego chiropterologa prof. Wincentego Harmatę, jednak autor ten nie podał w swoim doniesieniu jakichkolwiek cech rozpoznawczych, w oparciu o które oznaczono gatunek nietoperza.
[edytuj] Pokarm
Borowiec olbrzymi jest jedynym europejskim nietoperzem, mogącym polować nie tylko na owady, ale również na drobne ptaki wróblowe (np. sikory i świstunki), szczególnie podczas sezonowych wędrówek ptasich na Półwyspie Iberyjskim. Wszystkie swoje ofiary łowi prawdopodobnie w locie, w przeciwieństwie do mięsożernych nietoperzy strefy tropikalnej (lironosów, niektórych liścionosów i bruzdonosów), chwytających ptaki śpiące na gałęziach drzew.
Przypisy
- ↑ Nyctalus lasiopterus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Nyctalus lasiopterus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
[edytuj] Bibliografia
- Konrad Sachanowicz, Mateusz Ciechanowski: Nietoperze Polski. Tomasz Cofta (rysunki). Warszawa: MULTICO, 2005. ISBN 83-7073-401-4.
