Borys Jofan
Borys Jofan (ros. Борис Михайлович Иофан) (ur. 28 kwietnia 1891 w Odessie, zm. 11 marca 1976 w Moskwie) — architekt radziecki, laureat Nagrody Stalinowskiej II stopnia (1941), członek KPZR od roku 1926.
Studiował w Odessie i w Rzymie. Powrócił do Rosji w roku 1924.
Zaprojektował sanatorium rządowe w Barwisze (1929) i dom mieszkalny dla Rady Komisarzy Ludowych ZSRR przy ulicy Serafimowicza, zwany „Domem na wybrzeżu rzeki Moskwy” (1927-1931).
Najbardziej znanym projektem Borysa Jofana jest niezrealizowany budynek Pałacu Rad (ros. Дворец Советов), pod budowę którego wyburzono świątynię Chrystusa Zbawiciela. Budynek miał mieć wysokość 420 metrów, a na jego szczycie miał stanąć posąg Lenina wysokości 70 metrów. Budynek nie został zrealizowany ze względu na wybuch wojny. Po wojnie wykop fundamentowy wykorzystano na kąpielisko z podgrzewaną wodą. Po upadku ZSRR kąpielisko zlikwidowano i odbudowano cerkiew.
Borys Jofan zaprojektował pawilon ZSRR na Wystawie Światowej w Paryżu (1937) wraz z pomnikiem „Robotnik i kołchoźnica” z rzeźbą autorstwa Wiery Muchinej.
[edytuj] Bibliografia
- Хмельницкий Д. С. Архитектура Сталина: Психология и стиль. (Architektura Stalina. Psychologia i styl), Мoskwa: Прогресс-Традиция, 2007.
