Bralin (województwo wielkopolskie)
| Bralin | |||
|
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | wielkopolskie | ||
| Powiat | kępiński | ||
| Gmina | Bralin | ||
| Liczba ludności | 2500 | ||
| Strefa numeracyjna | (+48) 62 | ||
| Kod pocztowy | 63-640 | ||
| Tablice rejestracyjne | PKE | ||
|
Położenie na mapie Polski
  Bralin
|
|||
| Na mapach: | |||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
| Strona internetowa miejscowości | |||
Bralin – wieś w Polsce położona 7 km na zachód od Kępna, w województwie wielkopolskim, w powiecie kępińskim, w gminie Bralin. Po raz pierwszy wzmiankowana w roku 1136. Ośrodek usługowy, rzemieślniczy, zakład metalowy.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Od początków swego istnienia miejscowość należała do Śląska. W latach 1540 - ok. 1875 posiadała prawa miejskie. W 1919 r. Bralin wraz z tzw. Krajem Rychtalskim został obsadzony przez wojsko polskie, a następnie, na mocy Traktatu Wersalskiego (10 stycznia 1920 r.) bez plebiscytu, wyłączony z niemieckiej Prowincji Śląskiej (powiatu sycowskiego) i włączony (w wyniku prac Międzysojuszniczej Komisji Granicznej - 19 stycznia 1920 r.) do województwa poznańskiego. W dokonanej nieco później (17 lipca 1920 r.) korekcie, część tego terenu (Dziadowa Kłoda i Ślizów) w zamian za tereny w okolicach Żarnowca na Pomorzu, powróciły do Niemiec. Do roku 1925 pozostawała w granicach diecezji wrocławskiej. W Bralinie znajduje się nieczynny przystanek kolejowy na trasie kolejowej Wieluń - Oleśnica, na którym do 2002 roku zatrzymywały się pociągi osobowe.
[edytuj] Ludność
Starsza ludność Bralina (miejscowości, która w lutym 2011 roku liczyła niemal 2800 osób) a także najbliższych okolic posługuje się gwarą sycowską należącą do istniejących już dziś tylko szczątkowo polskich gwar dolnośląskich będących częścią polskiego dialektu śląskiego. Ślązacy - mieszkańcy dawnego "Kraju Rychtalskiego" zachowują poczucie odrębności w stosunku do ludności "polskiej" dawnego powiatu kępińskiego. Napływ ludności z sąsiedniego okręgu kępińskiego a po drugiej wojnie światowej z "Kresów" a także odpływ rdzennych mieszkańców Bralina po zakończeniu działań wojennych, szczególnie do Wrocławia, spowodował dalszy zanik lokalnego języka. Mimo to, wbrew wielu niesprzyjającym działaniom, tzw. "przyciągaczy" tj. ludzi pochodzących spoza rejonu bralińskiego, nadal można go usłyszeć w części tutejszych domów.
[edytuj] Zabytki
- Układ urbanistyczny z rynkiem,
- Kościół pod wezwaniem św. Anny (1627) z elementami gotyckimi,
- Pseudoromański kościół poewangelicki pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela (XIX w.), dwór (1910); w pobliżu:
- pozostałości grodziska,
- drewniany kościół odpustowy pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny "Na Pólku" z 1711 roku.
- W okolicy znajdują się również pomniki przyrody (m.in. "Bralińskie Dęby").
