Branko Ćopić
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Branko Ćopić | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 1 stycznia 1915, wieś Hašani (Bośnia) |
| Data i miejsce śmierci | 26 marca 1984, Belgrad |
| Narodowość |  serbska |
| Dziedzina sztuki | literatura |
| Ważne dzieła | Ósma ofensywa (1964) |
Branko Ćopić (ur. 1 stycznia 1915 we wsi Hašani w zachodniej Bośni, ówczesne Austro-Węgry zm. 26 marca 1984 w Belgradzie) - serbski poeta i prozaik, autor opowiadań o tematyce wojennej (głównie partyzanckiej), wierszy i opowiadań dla dzieci i młodzieży, w twórczości również wątki autobiograficzne.
Urodził się w rodzinie chłopskiej. Na Uniwersytecie w Belgradzie ukończył studia filozoficzne. Od 1941 r. walczył w oddziałach partyzanckich i był wtedy korespondentem wojennym pisma "Borba". Po wojnie zamieszkał w Belgradzie i poświęcił się wyłącznie twórczości pisarskiej.
Jego debiutem był zbiór opowiadań o rodzinnej Bośni: U stóp góry Grmeč (Pod Grmečom, 1938).
[edytuj] Wybrana twórczość
- 1952 - Пролом (wyd. pol. pt. Płomienne lato, tłum. . M. Krukowska, Warszawa 1958)
- 1957 - Глуви барут
- 1958 - Не тугуј бронзана стражо
- 1964 - Осма офанзива (wyd. pol. pt. Ósma ofensywa, tłum. M. Krukowska, Warszawa 1967)
- 1970 - Башта сљезове боје (wyd. pol. pt. Ikona z koniem, 1974)
- 1975 - Делије на Бихаћу
