Bretończycy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Bretończycy | |
| René Laennec, Jacques Cartier, Anna Bretońska, François Chateaubriand, Robert Surcouf, Jules Verne |
|
| Liczebność ogółem | ok. 6 milionów |
| Regiony zamieszkania | |
| Język | bretoński, francuski |
| Religie | katolicyzm |
| Pokrewne grupy etniczne | Kornwalijczycy, Walijczycy |
Obraz Williama-Adolphe Bouguereau'a przedstawiający bretońską rodzinę - brata i siostrę (1871)
Bretończycy – ludność celtycka, zamieszkująca Bretanię w północno-zachodniej części Francji. Ich językiem rodzimym jest bretoński, używany przez ok. 300 tysięcy osób. Jeszcze w średniowieczu Bretończycy mogli porozumiewać się z Kornwalijczykami władającymi językiem kornijskim, gdyż oba te narody posiadają wspólne korzenie. Bretończycy są to w ogólnym ujęciu Brytowie, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia Brytanii we wczesnym średniowieczu, w czasie ekspansji Anglosasów na Wyspy Brytyjskie. Wśród wierzącej części Bretończyków dominującą religią jest chrześcijaństwo wyznania katolickiego.