Broń bojowa

Broń bojowa - broń wojskowa przeznaczona do prowadzenia walki. Może to być broń biała, palna, rakietowa, jądrowa, chemiczna, biologiczna, itp. W przypadku zużycia lub powstania uszkodzeń nie nadających się usunąć jest wycofywana albo przekwalifikowywana na broń szkolną lub ćwiczebną.

W szerszym rozumieniu:

• wszelkiego rodzaju broń mająca zastosowanie w boju, indywidualnym lub grupowym, nadająca się do prowadzenia walki z uzbrojonym przeciwnikiem,
• broń spełniająca odpowiednie wymogi techniczne, tj. zapewniająca skuteczność zarówno w ataku, jak i posiadająca odpowiednią odporność na ataki ze strony przeciwnika; wymogi te są historycznie zmienne, w zależności od rozwoju technologii wyrobu broni (stosowane materiały, sposób ich obróbki) oraz stosowanych technik walki.

W węższym rozumieniu:

• broń przeznaczona na wyposażenie regularnych oddziałów militarnych lub paramilitarnych; broń spełniająca ścisłe wymogi techniczne i taktyczne określone odpowiednimi regulaminami,
• broń stanowiąca etatowe uzbrojenie pojedynczych żołnierzy, pododdziałów, oddziałów i związków wojskowych oraz różnych pojazdów.

Bibliografia

• Encyklopedia Wojskowa, Wyd. I, Wydawnictwo Naukowe PWN, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2007, ISBN 83-01-15175-1, ISBN 83-11-10727-4
• Stanisław Torecki: 1000 słów o broni i balistyce, Wyd. III, Wydawnictwo MON, Warszawa 1982, ISBN 83-11-06699-X
• Leksykon wiedzy wojskowej, Wyd. I, Wydawnictwo MON, Warszawa 1979, ISBN 83-11-06229-3