Broń kłująca
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Broń kłująca, broń kolna - oręż zadający rany kłute. Dzieli się na drzewcową i na sieczną (długą oraz krótką).
[edytuj] Kłująca broń drzewcowa
Kłująca broń drzewcowa służyła głównie do walki piechoty z konnicą. Składała się z długiego drzewca i zamieszczonego na końcu ostrza lub grotu. Przykładami kłującej broni drzewcowej jest:
[edytuj] Kłująca broń sieczna
Broń sieczna kłująca dzieli się na krótką i długą. Krótka w średniowieczu służyła głównie do zadawania w walce w zwarciu ciosów kłutych, tzw. pchnięć. Długa natomiast najczęściej była wykorzystywana w baroku do pojedynków. Podział kłującej broni siecznej:
