Bronisław Teofil Babiański
| Bronisław Babiański | |
| Data i miejsce urodzenia | 28 kwietnia 1862 Grodzieńszczyzna |
| Data i miejsce śmierci | 1939 nieznane |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1883-1921 |
| Siły zbrojne | |
| Stanowiska | dowódca • 10 Dywizji Piechoty • 7 Dywizji Piechoty • 6 Dywizji Piechoty • OK II |
| Główne wojny i bitwy | rosyjska interwencja w Chinach wojna rosyjsko-japońska I wojna światowa wojna polsko-ukraińska wojna polsko-bolszewicka |
| Odznaczenia | |
Bronisław Teofil Babiański (ur. 28 kwietnia[1] 1862 w rejonie Grodna[2], zm. w 1939) – generał lejtnant Armii Imperium Rosyjskiego oraz generał dywizji Wojska Polskiego.
Spis treści |
[edytuj] Zarys biografii
Od 1883 był zawodowym oficerem piechoty armii rosyjskiej. Brał udział w interwencji Rosji w Chinach 1900-1901 oraz wojnie rosyjsko-japońskiej 1904-1905. Podczas I wojny światowej walczył na froncie niemieckim jako dowódca brygady piechoty i dywizji piechoty – generał lejtnant z 1916. W latach 1917-1918 działał w polskich organizacjach wojskowych w Rosji.
Od 21 stycznia 1919 w Wojsku Polskim. Do grudnia 1919 dowodził kolejno: Grupą Operacyjną, 10, 7 i 6 Dywizją Piechoty w walkach z Ukraińcami i na froncie bolszewickim. W latach 1920-1921 był dowódcą Okręgu Generalnego "Lublin". W marcu 1921 został przeniesiony w stan spoczynku. Osiadł w Warszawie.
Po agresji Niemiec na Polskę ewakuował się w pierwszych dniach września 1939 w okolice Grodna. W październiku aresztowany przez NKWD, zaginął bez śladu.
[edytuj] Odznaczenia
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991
- H. P. Kosk, Generalicja polska, t. 1, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 1998

