Bułgarzy
| Bułgarzy (българи, bǎlgari) | |
 |
|
| Borys I Michał, Christo Botew, Wasyl Lewski, Walja Bałkańska | |
| Liczebność ogółem | około 9 milionów |
| Regiony zamieszkania |  Bułgaria:6 876 989  Serbia:800 tys.  Grecja:637 tys. w tym także Pomacy  Turcja:600 tys. w tym także Pomacy  Ukraina:284,6 tys.  Mołdawia:250 tys.  Kanada:215 192  Hiszpania:163 664  Niemcy:39 294 – 146 800  Wielka Brytania:70 tys. – 135 tys.  Włochy:70 tys. – 129 924  Stany Zjednoczone:92 841 – 300 tys.  Rumunia:78 025  Argentyna:70 tys.  Brazylia:62 tys.  Francja:7 460 – 34 tys.  Rosja:32 tys.  Macedonia:1,4 tys. |
| Język | język bułgarski, język macedoński |
| Religie | prawosławie a w mniejszym stopniu islam |
| Pokrewne grupy etniczne | Słowianie południowi: Serbowie, Chorwaci, Słoweńcy, Bośniacy, Macedończycy, Czarnogórcy |
Bułgarzy – naród zamieszkujący głównie Bułgarię, w mniejszej liczbie także Macedonię, Grecję, Ukrainę i Mołdawię. Uważa się, iż Bułgarzy są potomkami trzech ludów – Słowian, którzy osiedlili się na Półwyspie Bałkańskim w VI wieku, Protobułgarów, którzy przybyli na Bałkany w VII wieku, a także Traków, lokalnej ludności, zamieszkującej tereny wschodniej części Półwyspu Bałkańskiego od głębokiej starożytności.
Stopniowo Protobułgarzy, którzy we wschodniej części obecnej Rumunii (Dobrudża, delta Dunaju) stworzyli w 681 r. własne państwo, ulegli asymilacji wśród przeważających liczebnie Słowian. Już w 893 r. w początkach panowania Symeona I w miejsce języka protobułgarskiego wprowadzony został jako język państwowy, język słowiański. Śladem po Protobułgarach jest obecna nazwa narodu (Bułgarzy) oraz nieliczne wyrazy pochodzenia protobułgarskiego, takie jak np. бъбрек (bybrek) nerka, czy imiona, takie jak np. Borys. Również Trakowie ulegli asymilacji pozostawiając po sobie pewne ślady w kulturze ludowej (zob. nestinarstwo). Śladem po Trakach jest też być może pewna, nieliczna grupa słów bułgarskich o nieustalonej do dzisiaj etymologii.
Współcześnie Bułgarzy posługują się językiem bułgarskim należącym do grupy języków południowosłowiańskich.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Tadeusz Wasilewski: Historia Bułgarii, Ossolineum, Wrocław 1988 ISBN 8304024667.
